Sunday, 17 January 2021

என்ன தான் நடக்கிறது?

 நாட்டில் என்ன தான் நடக்கிறது என்பதை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை!

எங்குப்  பார்த்தாலும் கூச்சல்  குழப்பம்  என்று தான் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது!

மக்களிடையே வேலை  இல்லாப் பிரச்சனை ஒரு பக்கம் என்றால் இன்னொரு பக்கம் வியாபாரிகளின் கூச்சலும் கூக்குரலும்  அதிகமாக் கேட்கிறது!

போகிற போக்கைப் பார்த்தால் நாட்டின் இன்றைய நிலையை அரசாங்கத்தால் கையாள முடியுமா என்று ஐயமுற வேண்டியிருக்கிறது. பிரதமர் இருக்கிறாரா இல்லை எங்கேனும் ஒளிந்திருக்கிறாரா என்கிற நிலை உருவாகிக் கொண்டிருப்பதாகவே தோன்றுகிறது.

எல்லாப் பக்கங்களிலுருந்தும் "எங்களுக்கு உதவுங்கள்!" என்று அனுதினமும் அறிக்கைகள் தூள் பறக்கின்றன!

முடிவெட்டும்  நிலையங்கள் இப்போது பெரும்பாலும் வெளிநாட்டவரால் நடத்தப்படுகின்றன. அவர்களின் தொழில் முடக்கப்பட்டால் அவர்களும் முடங்கிப் போய் விடுகிறார்கள்.  முதலாளிகளின்  நிலையும் சரியாக இல்லை.

உணவகங்களின் பிரச்சனை இன்னும் பூதாகாரமாக இருக்கின்றது. உணவகங்களுக்குப் போகுபவர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து விட்டது. இப்போது பெரும்பாலும்   மோட்டார் சைக்கிளில் வீடுகளுக்கே சென்று உணவுகளைக்  கொடுத்து வருகின்றனர். இப்போது இது தான் உணவகங்களுக்குக் கொஞ்சம் கை கொடுக்கிறது என்று சொல்லலாம். பெரிய சம்பாத்தியம் இல்லையென்றாலும் வண்டி ஓடுகிறது என்று கொஞ்சம் மூச்சு விடலாம். அதே நேரத்தில் வண்டி ஓட்டுபவர்களுக்கும் வேலை வாய்ப்புக்கள் நிறையவே கிடைக்கின்றன.

ஆனாலும் அவர்களின்  கோரிக்கை என்பது நியாயமானது தான்.  உணவகங்கள் திறக்கும் நேரத்தை அல்லது அடைக்கும் நேரத்தை  கொஞ்சம் கூட்டலாம்.  அப்படியே கொடுத்தாலும் அப்படி ஒன்றும் வாடிக்கையாளர்கள் குவியப் போவதில்லை!

இந்த அவசரகாலம், ஊரடங்கு நமக்கும் பல பிரச்சனைகளை உருவாக்குகின்றன. வீட்டிலேயே எத்தனை நாள்களுக்குத் தான் முடங்கிக் கிடப்பது என்கிற பிரச்சனையும் எழுகிறது.

நமக்குள்ள கோபம் எல்லாம் இந்த அரசியல் அராஜகங்களின் மேல் தான். வருகிறது.  இவர்கள் பதவியில் நீடிக்க வேண்டும் என்பதற்காக தொற்றை தடுப்பதற்கான தீவிர முயற்சிகளை மேற்கொள்ளவில்லை. அதனால் தான் இன்று நாடு இவ்வளவு மோசமான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

இப்போது நாம் திரிசங்கு நிலையில் தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம். எப்போது போல நமது சராசரி வாழ்க்கையை வாழ முடியவில்லை. அதுவும் இல்லை இதுவும் இல்லை என்னும் நிலைமை!

ஒரு பக்கம் ஆளும் அரசியல்வாதிகள் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பதவி, பணம் எல்லாமே கிடைக்கிறது.  பொது மக்கள் தான் அழ வேண்டியிருக்கிறது.

என்ன தான் நடக்கிறது? ஒன்றும் நடக்கவில்லை என்பது தான் பிரச்சனை!


இது தான் மலேசியா!

 


மலேசியர்கள் பரிவு மிக்கவர்கள் என்பது மீண்டும் மீண்டும் நிருபிக்கப்பட்டு வருகிறது

நம்முடைய பிரச்சனைகளுக்கு முக்கிய காரணிகளாக இருப்பவர்கள்  அரசியல்வாதிகள் தான்.

மலேசியர்களிடேயே ஒற்றுமையில்லை அதற்குக் காரணம் தாய்மொழிப்பள்ளிகள் அல்லது பொருளாதார ஏற்றத் தாழ்வுகள் என்று பேசி வருபவர்கள் அரசியல்வாதிகள்!

ஆனால் தனிப்பட்ட முறையில் அவர்கள் அரசியல்வாதிகளாக இருந்தாலும் கூட நல்லவர்கள் தான்.  மற்றவர்களுக்கு உதவும் மனப்பான்மை உள்ளவர்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

சமீபத்தில் நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்று நம்மை மனம் நெகிழ வைக்கிறது.

சீன பெரியவர் ஒருவர் தனது 32 வயது மகன் விபத்தொன்றில் இறந்து போனார் என்கிற செய்தி கேட்டு மலாக்கா மாநிலத்திலிருந்து  தெலுக் இந்தான், பேரா மாநிலத்திற்கு விரைந்திருக்கிறார். ஆனால் அங்கிருந்து இறந்துபோன  தனது மகனின் உடலை மலாக்கா கொண்டு வருவதில் அவருக்குச் சிரமம் ஏற்பட்டது.

ஆமாம்,  அங்கிருந்து சவ வண்டியில் கொண்டு வர அவருக்கு ரி.ம. 1,600.00 வெள்ளி தேவைப்பட்டது.  ஆனால் அந்த அளவுப் பணம் அவரிடம் இல்லை.

அவர் பணத்துக்காக அலைமோதி கொண்டிருக்கையில்  மலாய் நண்பர் ஒருவர் இலவசமாக அவருக்கு உதவ முன் வந்தார். 

அவர் வைத்திருந்த, இஸ்லாமியர்களுக்கான சவ வண்டியை,  அந்த சீன பெரியவருக்குக் கொடுத்து  உதவ முன் வந்தார். இஸ்லாமியர் பயன்படுத்தும் சவ வண்டியை வேறு ஒரு மதத்தைச் சார்ந்த உடலுக்குப் பயன்படுத்தலாமா என்கிற கேள்வி எழுந்த போது அது பற்றி அவர் கவலைப்படவில்லை.

"கடவுளுக்குத் தான் நாம் பதில் சொல்ல வேண்டுமே தவிர மனிதனுக்கு அல்ல!"  என்பது தான் நமது பதிலாக இருக்கும்.

ஆபத்து, அவசர நேரத்தில் மனிதனுக்கு மனிதன் உதவுவதை யாரும் தவறாக நினப்பதில்லை. 

அந்த மலாய் நண்பர் சுமார் 300 கிலோ மீட்டர்  தூரம் இலவசமாக அந்த சீனருக்கு அவரின் மகனின் பிரேதத்தை மலாக்கா வரைக்  கொண்டு வர உதவியிருக்கிறார்.

இது தான் நமது பண்பு. இது தான் மனிதம் என்பது. அந்த மலாய் நண்பர் நீடுழி வாழ இறைவனைப் பிரார்த்திப்போம்!

Saturday, 16 January 2021

மீண்டும் ஒத்திவைப்பு!

 பள்ளிகள் திறப்பது மீண்டும் ஒத்திவைக்கப்பட்டிருக்கிறது!

அது மாணவர்களின் நலனுக்காகத்தான் என்று நமக்குப் புரியாமலில்லை. ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

நேற்று மட்டும் (16.1.2021) 4029 பேர் தொற்று நோயினால் பாதிப்பு  அடைந்திருக்கிறார்கள்.  இதுவரை ஏற்பட்ட பாதிப்புகளில் இதுவே அதிகம். 

குறைவதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் இருக்கின்றனவா என்கிற சந்தேகம் இப்போது நமக்கு எழத்தான் செய்கிறது. 

அரசாங்கம் கொரோனா தொற்றை கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வர இயலுமா என்பதும்  உண்மையாகத் தெரியவில்லை!

இப்போது தான் ஒன்று நமக்குப் புரிகிறது.  அந்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும்  ஓர் அரசாங்கம்  என்பது செயல்பட முடியாத ஓர் அரசாங்கம்  என்பதில் சந்தேகமில்லை.

ஆமாம்! அவர்களால் செயல்பட முடியவில்லை. எந்த நேரத்தில் என்ன நடக்குமோ என்கிற பயம் அவர்களைச் செயல்பட முடியாதபடி செயலிழக்க வைக்கிறது!

பிரதமர் முகைதீனும் பதவியை மற்றவர்களுக்கு விட்டுக் கொடுக்க தயாராக இல்லை! முடிந்த வரையில் அடுத்த பொதுத் தேர்தல் வரை அவர் மல்லுக்கட்டுவார் என்பது தெரிகிறது!

இப்போது பிள்ளைகள் பள்ளிக்கூடம் போகவில்லை என்றால்  அதன் தாக்கம் எப்படி இருக்கும் என்று சொல்லத்தான் வேண்டுமா? அவர்கள் கையில் கைப்பேசியை கொடுப்பதைத் தவிர வேறு வழி தெரியவில்லை!

அது தவறு என்று தெரிந்தும் பெற்றோர்கள் அதைத்தான் செய்ய வேண்டியுள்ளது! அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதைக் கண்காணிக்கவும் முடியவில்லை. ஒரு சில பெற்றோர்கள் அதனையும் தெரிந்து வைத்திருப்பவர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்களை வாழ்த்துகிறோம்!

இனி பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுக்குக் கைப்பேசிகளைக் கொடுக்கும் முன்னரே அவர்கள் அதன் அத்தனை செல்பாடுகளையும் தெரிந்து வைத்திருப்பது அவசியம் என்றே கருத வேண்டியிருக்கிறது.

பெற்றோர்களை விட பிள்ளைகள் இன்னும் அதிகமாகவே தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள்!  "என்னவிட என் பிள்ளைக்கு அதிகம் தெரியும்!" என்றெல்லாம் சொல்லி  அலட்சியமாக இருந்தால் பிள்ளைகள் தறுதலைகளாக மாறிவிடுவார்கள்!

எப்போது தான் இந்த "ஒத்திவைப்பு" நாடகம் ஒரு நிறுத்தத்திற்கு வரும்  என்று சொல்ல முடியவில்லை.

ஒரு பக்கம் தொற்று கூடிக்கொண்டே போகிறது.  இங்கு அரசாங்கத்தின் கையாலாகத்தனம் தெரிகிறது. இன்னொரு பக்கம் பெற்றோர்களின் "பிரஷர்"  ஏறிக் கொண்டே போகிறது.  இப்போதைக்கு இது எங்கே போய் முடியும் என்று கணிக்க முடியவில்லை!

ஒத்தி வைக்கலாம்! பொத்தி வைக்க முடியாது!