தலைவணங்குகிறேன் புனிதன், சஞ்சே சார்!

 யார் என்ன சொன்னாலும்  சரி  நீங்கள் செய்கின்ற தொண்டு என்பது  காலத்தால் அழிக்க முடியாதது. 

டாக்டர் புனிதன் அவர்களுக்கும் டாக்டர் சஞ்சே அவர்களுக்கும்  எனது இதயங்கனிந்த வாழ்த்துகள். எல்லாராலும் செய்ய முடியாத சேவையை   நீங்கள் செய்கிறீர்கள். சமூக அக்கறை என்பதெல்லாம்  இப்போது ஏதோ ஓரிருவரிடம்  மட்டுமே உண்டு. அரசியல்வாதிகளிடம் சுத்தமாக இல்லை.  சுயநலமே அவர்களின் சமூக அக்கறை!

உங்கள் இருவரைப் பற்றியும்  பல அவதூறு செய்திகள்  வருகின்றன என்பது நமக்கு வருத்தம் தான். ஆனால் இதனைத் தவிர்க்க முடியாது.  நல்லதைச் செய்தால்  சிலருக்குப் பொறுக்காது.  அவதூறுகளைப் பரப்புவர்களில் பலர் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர்கள்!  நாம் படித்த சமூகமாக மாறி வருகிறோம்  என்றாலே  அவர்களுக்கு  வயிறு எரிகிறது!

என்னைக் கேட்டால் நமது மாணவர்கள் உயர்க்கல்வி படிப்பதற்குத் தடையாக இருப்பவர்கள்   நமது அரசியல்வாதிகளும், தனியார் கல்லூரிகளும் தான். அரசியல்வாதிகள் தனியார் கல்லூரிகளிடமிருந்து பல இலட்சங்களைக் கறந்து விடுகின்றனர்! அதனால் தான் அரசாங்கக் கல்லூரிகளிடமிருந்து  நம் மாணவர்களுக்குப்  போதுமான ஆதரவு  கிடைப்பதில்லை. இதில் கலவி அமைச்சை சேர்ந்தவர்களுக்கும் பங்கு உண்டு. வெளியே உள்ளவர்கள் யாரும் நமக்கு எதிரிகள் இல்லை. இந்த மூன்று தரப்பினர் தான் குற்றவாளிகள்.  ஆனால் என்ன செய்ய? எல்லாரும் தங்கள் பிள்ளைகளையே வழக்கறிஞராக வைத்துக் கொண்டு செயல் படுகிறார்கள்!  ஆனால் என்றுமே இவர்களால் தப்பிக்க முடியாது. .

இந்த இரு டாக்டர்களுக்கும் நமது வேண்டுகோள் இது தான். இவர்களுக்கெல்லாம் நீங்கள் பணிந்து விடாதீர்கள். இதெல்லாம் ஒரு நாதாறிக் கூட்டம். நாசம் பண்ணத்தான் தெரியுமே தவிர  நல்லதைச் செய்யத் தெரியாது.  உங்களின் நலனுக்காக நான் பிரார்த்திக்கிறேன். நமது மக்கள் அனைவருமே  உங்கள் மீது அன்பு கொண்டுள்ளனர். நாங்கள் அனைவரும் பிரர்த்திக்கிறோம்.

நல்லதையே செய்யுங்கள். நாடு நம் கைவசம்.

இன்னுமா தூக்கம்?

 தமிழ்ச் சமுதாயத்திடம் நம்மிடம் உள்ள ஒரே கேள்வி:  உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு என்று முழுமையான கல்வியைத் தரப் போகிறீர்கள் என்பது தான்.

இன்று 'ஏழை சமுதாயம்' என்று நமக்கு நாமே  நாமகரணம் சூட்டிக் கொண்டாலும் அது உண்மையல்ல. நாட்டில் எல்லா வசதிகளும் உண்டு. ஏழைகள் தங்களது குடும்பத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு  உயர்த்த வேண்டும் என்கிற இலட்சியம் இருந்தாலே போதும். தேவையெல்லாம்  தங்களது பிள்ளைகளுக்குக் கல்வியைக் கொடுத்தால் போதும். 

தோட்டங்களில் அறுபது எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நம் இனத்தவர்  ஏறக்குறைய அடிமைகளாகத் தான் இருந்தார்கள். அந்த அடிமை காலத்தில் கூட நமது பிள்ளைகள் படித்து நல்ல பல உத்தியோகங்களுக்குச் சென்றிருக்கிறார்கள். ஆசிரியர்கள், தோட்ட நிர்வாகிகள், கற்றறிருந்த மருத்துவர்கள்,  வழக்கறிஞர்கள், அமைச்சர்கள் - இப்படி பல துறைகளில் தங்களது  முத்திரையப் பதித்திருக்கிறார்கள். அன்று  அடிமை வாழ்க்கை வாழ்ந்த பெற்றோர்களின் விடாமுயற்சிதான் காரணம்.

தோட்டப்புற மாணவர்கள் எதற்கும் இலாயக்கில்லை  என்று யாராலும் குற்றம்   சொல்ல முடியாது. அனைத்தும் பெற்றோர்களின்  கையில் தான். பெற்றோர்கள் கொஞ்சம் தங்கள் பிள்ளைகளின் மீது  அக்கறை காட்டினால் போதும். அந்தக் குடும்பம் அடுத்தக்கட்ட  உயர்வை நோக்கிச்  சென்றுவிடும்.

இன்னும் அந்தப் பழைய பல்லவியையே பாடிக்கொண்டிருக்கக் கூடாது. "படித்து  என்னத்தை கிழிக்கப்போகிறான்" என்று சொல்லி ஒரு சிலர்  நம்மிடம் தாழ்வு மனப்பான்மையை ஏற்படுத்தி விட்டனர். இதையெல்லாம் மீறி இப்போது வந்துவிட்டோம்.

கல்வி என்பது பிள்ளைகளுக்குக் கட்டாயம் என்பது நம் பெற்றோர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இன்னும் கல்வியின் அவசியத்தை நமது பெற்றொர்களுக்கு சொல்லிக்கொண்டே இருப்பது நமது அவலம். காலம் அன்று போல் இன்று இல்லை.  நாம் வசிக்கும் இடங்களிலேயே பெரும்பாலான  பள்ளிகள் அமைந்துவிட்டன.  அப்படியே தூரமாக இருந்தாலும்  போக்குவரத்து செலவுகளையும் பல தொண்டூழிய நிறுவனங்கள் உதவிக்கரம் நீட்டுகின்றன.  அரசாங்கக்  கல்லூரிகளுக்குச் செல்லும்  போது பெரிய அளவில்  செலவுகள் வர வாய்ப்பில்லை.

நீங்கள் குறை சொல்லும்படியாக எதுவும் இல்லை. ஒன்றைப் பெற்றோர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்  நாளை உங்கள் பிள்ளை மருத்துவராக வழக்கறிஞராக.   பொறியியளாலராக, அரசாங்க அதிகாரியாக, போலீஸ் அதிகாரியாக ஆவது  உங்களுக்குப் பெருமை தானே? நமது பிள்ளைகளின் திறமைக்கு ஈடாக யாரை சொல்ல முடியும்? அந்த அளவுக்கு  நாம் அறிவுள்ள சமுதாயம்.

பெற்றோர்களே!  விழித்துக் கொள்ளுங்கள். தூங்கியது போதும். பிள்ளைகளைப் படிக்க வையுங்கள்.  இதற்கு நீங்கள் முதல் போட ஒன்றுமில்லை.  தேவையெல்லாம்  கல்வியின் மீதான உங்கள் ஆர்வத்தைக் காட்டினால் போதும். பிள்ளைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்பினால் போதும். உங்கள் பிள்ளைகள் கற்றவர்களோடு சீன, மலாய் பிள்ளைகளோடு சரிசமமாக பார்க்கும் நிலை  ஏற்படும். அது தான் நமக்குப் பெருமை.

பேனா நண்பர்கள் (40)

பள்ளி காலத்தில் எனக்கு ஏகப்பட்ட பேனா நண்பர்கள்.   எனது ஆங்கிலத் திறனை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைத் தவிர  சொல்லும்படியாக வேறொன்றுமில்லை!

பெரும்பாலும் வெளிநாட்டுக்காரர்கள் தான். உள்ளூர் நண்பர் ஒருவரைப்பற்றி சொல்லுகிறேன். ஒரு முஸ்லிம் இளைஞர். தமிழர். நன்றாகத்தான் எழுதி வந்தார். தனது போட்டோவை அனுப்பிவைக்கிறேன் என்று சொல்லி இந்து சமய மாரியம்மன் படத்தை அனுப்பிவைத்தார்! அத்தோடு உறவை முறித்துக் கொண்டார். பின்நாள்களில் இவர் கோலாலம்பூர் தமிழ் வானொலியில் பணி புரிந்திருக்கிறார், அவர் பெயர், வாழந்த தோட்டம் அனைத்தும் இப்போதும் அத்துப்படி!

ஜெர்மனியில் இருந்து ஓர் இளைஞர்.  நீண்ட நாள் எழுதிவந்தோம்.  அவர் இராணுவப் பயிற்சிக்குப் போய்விட்டார்.. சுவீடன் நாட்டிலிருந்து ஒரு பெண். நீண்ட நாள் ஏழுதிவந்தார்.  ஒரு நாள் விபத்தில் அவர் இறந்து போனதாக  செய்தி வந்தது.  எகிப்து நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் நன்றாகவே எழுதிவந்தார். ஒரு முறை நான் அவரிடம் நீங்கள் யூதப் பெண்ணா அல்லது அரபுப் பெண்ணா என்று கேட்டிருந்தேன்.கொதித்துப் போனாள் அவள்! நீ எப்படி என்னை யூதப்பெண்ணா என்று கேட்கலாம் என்று வெடித்துச்  சிதறடித்தாள் என்னை!  எனக்கு அந்த ஊர் அரசியல் எல்லாம் தெரியாது! அத்தோடு முறிந்தது.

எது எப்படியிருந்தாலும் அந்த நண்பர்கள் எல்லாம் எனக்குப் பிடித்தவர்களாகவே இருந்தனர்.

அறிவோம்:  மனிதன் ஏழையாக இருக்கலாம் கோழையாக இருக்கக் கூடாது என்று சொன்னவர் துன் வீ.தி. சம்பந்தன். ஆனால் இன்றைய நிலையில்  ஏழையும் வேண்டாம், கோழையும் வேண்டாம்  கல்வியை மட்டும் விடவேண்டாம். கல்வி தான் ஒருவனை வீரனாக்கும்

இனி புதியதொரு பாதை!

\இனி புதியதொரு பாதை ஆரம்பம்.   

 இதுநாள் வரை  அரசியல் சார்பு கலந்த  கட்டுரைகளை எழுதி வந்தேன். ஏதோ எனக்குத் தெரிந்தவரை. மற்றபடி பெரிதாகச் சொல்ல ஒன்றுமில்லை.

இனி எனது பாதை மாறுகிறது. எனது பழைய நினைவுகளை எழுதலாம் என்றிருக்கிறேன்.தோட்டப்புற  வாழ்க்கை, பள்ளி வாழ்க்கை, வேறு ஏதாவது நினைவுகள்  - அனைத்தையும், வரிசையாக அல்ல  என்ன ஞாபகத்திற்கு வருகிறதோ அவைகளை எல்லாம் பதிவு செய்வது எனது கடமை என நினைக்கிறேன்.

வழக்கம் போல  உங்கள் ஆதரவைத் தாருங்கள். நன்றி!

வணக்கம்.

கோடிசுவரன்

தைப்பூச திருவிழா வாழ்த்துகள்!

 

         நாளை (11-2-2025)  உலகம் எங்கும் பரவிக்கிடக்கும் இந்து பெருமக்கள்                                   கொண்டாடும்  தைப்பூச திருநாள் வாழ்த்துகள்!

பெரிது படுத்த வேண்டாம்!

சிறிய பிரச்சனைகளைப் பெரிது படுத்த வேண்டாம். ஆங்காங்கே சில பல பிரச்சனைகள் எழத்தான் செய்யும்.

சுமார் இருபது இலட்சம் மக்கள்  கூடுகின்ற ஒர் இடத்தில்  பல குளறுபடிகள் இருக்கத்தான் செய்யும். நமது இனமோ இப்போது தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக  திருந்தும் இடத்தில் இருக்கின்றனர். 

இதில் ஒரு சிலர் குடித்துவிட்டு ஆட்டம் போடுவது தான்  ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. பக்தியைப் பரப்பும் இடத்தில் இப்படித்தானா குடியைப் பரப்புவது?  ஒரு சிலருக்கு அது புரிவதில்லை?  எங்கே வேண்டுமானாலும் குடிப்போம்  என்று  குடித்துவிட்டு வம்பு இழுப்பவனை யார் என்ன செய்வது?   ஒரு வேளை அவனது குடும்பம் அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும். எப்படியோ நாளடைவில் அவர்கள் திருந்துவார்கள் என நம்புவோம்.

ஒரு வகையில் பத்துமலை தேவஸ்தானம்  பாரட்டப்பட  வேண்டும்.  தேவையற்ற காவடிகளை எல்லாம் ஒழித்துக்கட்டிவிட்டனர்.  குடித்துவிட்டு ஆடுபவர்களையும்  கட்டுப்படுத்தி விட்டனர்.  ஆனால் அதனையும் மீறித்தான் பல விஷயங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கிருக்கின்றன. 

பெருங்கூட்டம் கூடும் இடங்களில் திருட்டுச் சம்பவங்கள்  நடக்கத்தான் செய்யும்.  முன்பெல்லாம் திருடர்கள் வேற்று இனத்தவராக இருந்தார்கள். இப்போது நிலைமை மாறிவிட்டது.  நமது பெண்களே திருடர்கள்!  அது தான் கொடுமையிலும் கொடுமை.  சரி, யார் திருடினால் என்ன? திருட்டு திருட்டுத்தான்.  வேறு வழியில்லை.

அதனால் தான் பொது இடங்களில்  நகைகளைப் போடாதீர்கள் என்று சொல்லுகிறார்கள். என்ன செய்ய?  போட்டால் தானே மற்றவர்கள் பார்ப்பார்கள் என்று இவர்கள் சொல்லுகிறார்கள்! திருடு போனால் அதன் பின் விளைவுகள் எப்படி இருக்கும் என்று புரிந்து கொண்டால் சரி! நிறைய மக்கள் கூடுகின்ற இடத்தில்  ஏதாவது அசம்பாவிதங்கள்  நடக்கத்தான் செய்யும். மக்கள் தான் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த ஆண்டு பத்துமலை தைப்பூச திருவிழா, குறைந்த குறைபாடுகளோடு,  சிறப்பாகவும் வெற்றிகரமாகவும்  நடந்து முடிய நாமும் இறைவனை இறைஞ்சுவோம்.

பிரபா சொல்வது சரிதான்!

 

13-வது மலேசியத் திட்டம் என்பது அதாவது இந்தியர் சம்பந்தப்பட்ட  திட்டங்கள் வெறும்  வாயளவில் தான் இருக்கின்றனவா அல்லது உண்மையில் செயல்படுகின்றனவா என்பது இந்தியர்களுக்குத் தெரியத்தான் வேண்டும்.

அது சரியாகத்தான் செயல்படுகின்றனவா என்பதை தெரிந்துகொள்ள மித்ரா கண்காணிக்க விரும்புவது சரியான முடிவு தான்.  என்ன தான் நடக்கிறது என்பது யாருக்கும் தெரியவில்லை.  பிரதமரோ  திடீரென்று ஒரு நாள் நாங்கள் அதைச் செய்தோம் இதைச் செய்தோம்  என்று தான் சொல்லுகிறாரே தவிர,  நமக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை!

இன்றைய நிலையில் டத்தோ ரமணன் மட்டும் தான் தனது அமைச்சு என்ன செய்கிறது என்பதை அடிக்கடி மக்களுக்கு ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்.  அது எந்த அளவு உண்மை என்று நமக்குத் தெரியாவிட்டாலும்  ஏதோ நடக்கிறது என்கிற உணர்வையாவது  நமக்குத் தருகிறது என்பது மட்டும்  உண்மை.

இப்போது மித்ராவே நாங்கள் அதனைக் கண்காணிக்கிறோம். எங்களுக்கு அந்த அனுமதியைக் கொடுங்கள் என்று கேட்பது நமக்கும் சரி என்று தான் படுகிறது.  இந்தியர்களுக்கான திட்டங்கள் நிறையவே உண்டு.  ஆனால் அது எந்த அளவில் நிறைவேற்றப்படுகிறது என்பது தான் யாருக்கும் தெரியவில்லை.

இந்த அனுமதியைக் கொடுக்க வேண்டியது  பொருளாதார அமைச்சு  அவர்களுக்கு அதில் எந்த பிரச்னையும் எழ வாய்ப்பில்லை என்று தான்  நமக்குத் தோன்றுகிறது. இந்தியர்களின் மீது அக்கறை உள்ள அரசாங்கம் தான் ஒற்றுமை அரசாங்கம்.   ஏமாற்று வேலை ஒன்றுமில்லை என்றால்  அவர்கள்  தயங்குவதற்கு ஒன்றுமில்லை.

மித்ராவின் கண்காணிப்பில்  இருக்க வேண்டும்  என்பதை நாமும் ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.  ஆனால் மித்ராவின் தலைவர் பிரபாகரனுக்கு  நமது ஆலோசனை என்னவெனில்:   ஆறு மாதத்திற்கு ஒரு முறை ஒற்றுமை அரசாங்கம்  இந்தியர்களுக்குச் செய்த சாதனைகளை வெளியிட வேண்டும். ஏதாவது  ஒரு காரியம்  செய்து தானே இருப்பார்கள்?  அப்படி வெற்றிகரமாகச் செய்த சாதனைகளைப் பட்டியிலிட்டுக் காண்பிக்க வேண்டும்., அப்படி ஒன்றுமே இல்லையென்றால் "ஒன்றுமில்லை" என்றாவது  இந்திய மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டும்.

கண்காணிப்புக்குழு என்று ஒன்று இல்லாத நிலையில்  மித்ரா அதனை ஏற்றுக்கொள்வதை  நாம் வரவேற்கிறோம். வாழ்த்துகிறோம். யாராவது முன்வர வேண்டும் அல்லவா?  மித்ரா முன் வருகிறது. வாழ்த்துவோம்!

அப்பாடா! பிரதமர் வந்தார்!

 

பிரதமர் வருவாரா? அப்படியெல்லாம் அவர் வந்துவிடமாட்டார் என்பது பலருக்குத் தெரியும்.  ஆனாலும் என்ன செய்ய? பிரதமர் ஆயிற்றே, அழைப்பது  தேவஸ்தானத்தின்  கடமை.

அவரும் பிரதமராயிற்றே! என்ன செய்ய? போகத்தான் வேண்டும்.  எம்.ஜி.ஆர். வேடம்  போட்டாயிற்று! போகத்தான் வேண்டும்.

அப்படியும் வேண்டாம்! இப்படியும் வேண்டாம்!  ஓர் இரண்டும் கெட்டான் நாளைத் தேர்ந்தெடுத்து  போய் வந்துவிடுவோம் என்கிற நிலைமையில் தான்  பிரதமர் வந்திருக்கிறார்.

அவரைக் குற்றம் சொல்லியும் புண்ணியமில்லை. இதற்கு முன்பு முன்னாள் பிரதமர்  நஜிப்  பத்துமலைக்குப் போய் வந்தபிறகு இன்று அவர் என்ன நிலைமையில் இருக்கிறார் என்பதை  பிரதமருக்கு நெருங்கியவர்கள் சொல்லத்தானே செய்வார்கள்?  வாழ்நாளெல்லாம்  கொள்ளையடிப்பவன் கூட  மூடநம்பிக்கைகளை நம்பத்தானே செய்கிறான்!  நாம் சாதாரணமாகச் சொல்வோம்:  மடியில் கனமில்லை வழியில் பயமில்லை என்பதாக.  ஆனால் இன்று  மடியில் கனமில்லாத அரசியல்வாதி யார்?

இப்போது பிரதமர் அன்வார்  வருங்கால மலாய்த் தலைவர்களுக்குப் பாதை போட்டுக் கொடுத்திருக்கிறார்.  திருவிழா கொண்டாட்டத்திற்கு முன்பாகவே  சும்மா தலையைக் காட்டிவிட்டுப்  போய்விடுங்கள் என்பது தான் இதன் மூலம் அவர் கொடுக்கும் செய்தி.  ஒரு வேளை அவருடைய மனசாட்சியின்படி அது சரியாகக் கூட இருக்கலாம்.

இந்த நேரத்தில் நாம் சொல்ல வருவதெல்லாம்  இனி வருகின்ற திருவிழா காலங்களில்  முஸ்லிம் தலைவர்களுக்கு அழைப்பிதழ் கொடுக்காதீர்கள். அதனை அவர்கள் விரும்பவில்லை என்றே தோன்றுகிறது. இந்து சமயத்தைச் சார்ந்த தலைவர்களுக்கு மட்டும் அழைப்பிதழ் கொடுங்கள். அதனை அவர்கள் மறுக்க மாட்டார்கள்.  மற்ற மதத்தினரை ஏன் வற்புறத்த வேண்டும்?

இனி இதுபோன்ற விஷயங்களில் தெளிவான முடிவு எடுங்கள். தேர்தல் காலம்வரும் இவர்களுக்கு ஒவ்வொரு கோவிலிலும்  என்ன செய்ய வேண்டுமோ  அப்போது செய்யுங்கள்! அப்போது இவர்கள் வாய் திறக்கமாட்டார்கள். நமக்கும் காரியம் ஆகும்!

இரட்டை வேடம் போடுகிறாரா PMX?

ஒரு சில விஷயங்களில் நமது பிரதமர் இரட்டை வேடம் போடுகிறாரோ  என்று  நாம் ஐயுற  வேண்டியுள்ளது.

சில நாட்களாகவே பிரச்சனை ஒன்று மலேசியரிடையே  பேசுபொருளாக விவாதமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது.  ஜாக்கிம் ஒரு பக்கம் பிரதமர் இலாக்காவைச் சேர்ந்த இஸ்லாமியத்துறை அமைச்சர் ஒரு பக்கம்.  இவர்கள் சேர்ந்து முஸ்லிம்களுக்கு  முஸ்லிம் அல்லாதவர்களின்  நிகழ்வுகளில்  கலந்து கொள்வது பற்றியான  வழிகாட்டி ஒன்றை தயாரிக்க இருப்பதாக செய்திகள் வெளியாயின.

அதுபற்றியான எதிரொலிகள் நாடெங்கும் ஒலித்தன.   நாட்டில் இப்போது அப்படி என்ன பிரச்சனையை முஸ்லிம்கள் எதிர்நோக்குகின்றனர்? பார்க்கப் போனால் முஸ்லிம் அல்லாதவர்கள்  ஜாக்கிம் போன்ற அமைப்புகளினால் பல பிரச்சனைகளை  எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது என்பதை பலர் அறிவர்.

நம்மிடம் உள்ள கேள்வி எல்லாம் இஸ்லாமியத்துறை அமைச்சர்,  பிரதமர் அலுவலகத்திலேயே  குடிகொண்டிருப்பவர்.  பிரதமருக்குத் தெரியாமல் அவர் சுயமாக  எந்தவொரு முடிவும் எடுக்க முடியாது என்பது நமக்குத் தெரியும்.  காரணம்  மக்களைப் பாதிக்கக் கூடிய எந்த ஒரு முடிவையும் இஸ்லாமியத்துறை அமைச்சரால்  தனிப்பட்ட முறையில்  எடுக்க வழியில்லை.  பிரதமர் தான்  இது போன்ற பிரச்சனைகளைக் கையாள வேண்டும்.

ஒரு வேளை சமயம் சார்ந்த நிகழ்ச்சிகளுக்கு  ஏதேனும்  வரையறை வரலாம். காரணம் பிரதமரே தைப்பூச நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளமாட்டார் என்பது தெரிகிறது. அவரும் சரி அவருடைய அமைச்சர்களும் சரி தைப்பூச நிகழ்வுக்கு முன்னரே  கலந்து கொள்வதை  வழக்கத்திற்குக் கொண்டுவருவர் என்றே தோன்றுகிறது.

என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என்றால்  சமய நிகழ்வில் கலந்து கொள்ளக்கூடாது  மற்ற நாட்களில் கலந்து கொள்ளலாம்  என்பதற்கான முன்னோட்டம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இதென்ன முஸ்லிம்களுக்குத் தெரியாதா? இவர்கள் சொல்லித்தான் தெரிய வேண்டுமா?

என்ன சொல்ல?  முஸ்லிம்களை மேயுங்கள்.  மற்றவர்களின் மீது கை வைக்காதீர்கள்.

இவர்கள் என்ன முட்டாள்களா?

ஒரு சில ஆண்டுகளுக்கு முன் ஜாக்கிம்  அமைப்பை ஜோகூர் மாநிலத்திலிருந்து  விரட்டியடித்தவர்  அன்றைய  மாநில சுல்தான் அவர்கள்.  அவர் தான் இன்றைய மாமன்னர்.

நாட்டில மக்கள்  ஒற்றுமையாக வாழ வேண்டும் என்கிற  கொஞ்சம் கூட  அக்கறை இல்லாதவர்கள் தான்  ஜாக்கிம்.  எல்லா நாடுகளும் முன்னேற வேண்டும்  என்கிற துடிப்போடு இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்தக் காலகட்டத்தில்  "ஏன் முன்னேற வேண்டும்?"  என்று கேள்விக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பது தான் ஜாக்கிம். 

பல இனங்கள், பல சமய்த்தைச் சார்ந்த மக்கள் வாழும் நாட்டில், இவர்கள் இப்படிப் போக வேண்டும், அவர்கள் அப்படிப் போக வேண்டும், இவர்கள் இதில் கலந்து கொள்ளக் கூடாது அவர்கள் அதில் கலந்து கொள்ளக் கூடாது,  என்று முட்டாள்தனமாக, தான்தோன்றித்தனமாக  மக்களைச் சீரழிக்கும்  வேலையில் இறங்கியிருக்கிறது ஜாக்கிம்!

இவர்கள் ஏன் இப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள்?  மதத்தின்  மேல் உள்ள பற்றா? அப்படியெல்லாம் நாம் நினைக்கவில்லை. இவர்களுக்கு அரசாங்கம் சம்பளம் கொடுக்கிறது. அலுவலகங்களைக்  கொடுத்திருக்கிறது. அது போதும். அவர்கள் வயிறு நிறைகிறது. குளிரூட்டி  அலுவலகங்கலிலிருந்து கொண்டு  விதவிதமான, கலர் கலரான அறிக்கைகளையும்,  கட்டளைகளையும்  மக்களுக்கு   வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!

நடப்பில் ஒரு பழமொழி உண்டு. உன் நண்பன் யாரென்று சொல் உன்னை யாரென்று சொல்லுகிறேன்.  மலேசியாவின் நண்பன் யார்?  எந்த நாடு தான் இவர்களுக்கு நண்பன்?   ஆப்கானிஸ்தான் ...?  அவர்கள் தான் இங்கு வருகிறார்கள் போகிறார்கள்.  பாலஸ்தீனத்தை  இவர்களாக வரச்சொல்லுகிறார்கள் போகச்சொல்லுகிறார்கள்.  எந்த ஒரு நாடும் இவர்களுடன் அணுக்க்மாக இல்லை என்பது தான் உண்மை.

இவர்கள் தனிக்காட்டு ராஜாவாக, சட்டதிட்டங்களை உருவாக்கிக் கொண்டு, வாழ  விரும்புவதாகத் தோன்றுகிறது.  இனி நாம் சாவதற்கு முன்பே  இவர்களிடம் அனுமதி கேட்டுத்தான்  சாக வேண்டும் போல் தோன்றுகிறது!

வா தமிழா உணவகம்!

                                                     வா தமிழா உணவகம், ஈப்போ

பொதுவாகவே உணவகம் என்றாலே ஆள் பற்றாக்குறை என்பதகத்தான் நமக்குச்  செய்திகள் வருகின்றன.

அதே சமயத்தில்  புதிய புதிய உணவகங்களும்  பல இடங்களில்  திறக்கப்பட்டுக் கொண்டுதான்  இருக்கின்றன. புதிய உணவகங்கள் பெரும்பாலும்  குடும்ப உறுப்பினர்களை வைத்தே  ஆரம்பிக்கின்றனர் என்பது உண்மை தான்.  அதனால் எந்தவொரு  ஆள்பாற்றாக்குறை பிரச்சனைகள்  எழுவதில்லை.  நாட்டில் பல கிளைகளைக் கொண்ட  நிறுவனங்களின் நிலை வேறு. அவைகள் பல நாடுகளில் தங்களது கிளைகளைக் கொண்டிருக்கின்றனர். அதனால் அவர்களுக்குச் சில சலுகைகள் கிடைக்கலாம். 

"வா தமிழா உணவகம்" உண்மையில்  ஆரம்பித்திருக்கும்  நண்பர் மிகவும் துணிச்சலான ஒரு மனிதர் என்பதில் ஐயமில்லை. இப்போதெல்லாம் தங்களது விளம்பரப் பலகையில்  தமிழ் மொழியையே புறக்கணிப்புச் செய்கின்றவர்களே அதிகம்.   ஆனால் இவர் துணிச்சலாக தனது உணவகத்திற்கே "வா தமிழா" என்று பெயர் வைத்திருக்கிறாரே அதற்காக அவரைப்  பாராட்ட வேண்டும். 

இன்று நாட்டில் இயங்கும் பல உணவகங்கள் தமிழர் அல்லாதவர்கள்  தான் நடத்துகின்றனர்.  வெளியே தெரிவதில்லையே தவிர  உண்மை அது  தான். ஆனால்  நாம் அவர்களைக் குறை சொல்ல வரவில்லை.  எப்படியிருந்தாலும்  அவர்கள் பரிமாறும் உணவுகள்  தமிழர் பாரம்பரிய  உணவுகள்  தானே.  அதனால் பாராட்டுவோம். 

இப்போது  ஈப்போவில் இயங்கும்  வா தமிழா உணவகத்திற்கு  நமது தமிழ் மக்களுக்கு நாம் சொல்ல வரும் செய்தி என்ன? அந்தப் பெயருக்காகவே அவர்களுக்கு உங்களின் ஆதரவைத் தாருங்கள்  என்பது தான்.  இப்போது தான் ஆரம்பித்திருக்கின்றனர். அவர்களுக்கு உங்களின் வற்றாத ஆதரவைத் தாருங்கள் என்பது தான் நமது செய்தி.   ஆரம்பத்தில் ஒருசில குறைபாடுகள் இருக்கலாம். அதற்காக  அவர்களைப் புறக்கணிக்க வேண்டாம். போகப் போக,  குறைகள் இருந்தால்,  அவர்களே அதனைச் சரி செய்து விடுவார்கள்.

எப்படி இருந்தாலும் நமது தமிழ் மக்களின்  ஆதரவு  அபரிதமாக இருக்க வேண்டும் என்பதே நமது அவா. அவர்களின் முன்னேற்றத்திற்கு நாம் ஆதரவாக இருப்போம்.  தமிழர்கள் நன்றாக இருந்தால் தான் அவர்களால் தமிழர்களுக்கு நல்லது நடக்கும். வாழ்த்துவோம்!

நுழைவு தேர்வில் தளர்ச்சி!

 நாட்டில் தாதியர் பற்றாக்குறை  மிக மோசாமான சூழலை அடைந்திருப்பதால்  இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு (2025-2026+  -ம் ஆண்டுகளில் கல்வியில் சில தளர்வுகளை அரசாங்கம் அறிவித்திருக்கிறது.

இத்தனை ஆண்டுகள் எஸ்.பி.எம். தேர்வில் ஐந்து கிரடிட் பெற்றவர்களே தகுதி பெற்றவர்களாக  அறியப்பட்டனர்.  இந்த நடப்பு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மட்டும் மூன்று பாடங்களில் கிரடிட் பெற்றவர்கள்  தகுதி பெற்றவர்களாக ஏற்கப்படும் என சுகாதார அமைச்சர்   அறிவித்திருக்கிறார். கிரடிட் பெற வேண்டிய அந்த மூன்று பாடங்கள்: மலாய், கணிதம், அறிவியல். சாதாரண தேர்ச்சி பெற வேண்டியவை: ஆங்கிலம் அத்தோடு இன்னொரு பாடம்.

இந்தத் தளர்வு என்பது  இரண்டு  ஆண்டுகள் மட்டுமே என்பதைக் கவனிக்க. எத்தனை இந்தியப்  பயிற்சி  தாதியர்களுக்கு வாய்ப்பு அளிக்கப்படும்  என்பது தெரியவில்லை.  இங்கும் கோட்டா, மெரிட் அனைத்தும் இருக்கத்தான் செய்யும்.  ஏதோ ஒன்று இரண்டு நமக்கும் வாய்ப்பு அளிக்கப்படும் என்று நம்பலாம்.

ஆனாலும் நாம் மனம் தளர்ந்து விடக்கூடாது  என்பதை மட்டும்  மனதில் வையுங்கள்.  கிடைக்கின்ற வாய்ப்பை  பயன்படுத்திக் கொள்வது  நமது கடமை.  நமது சட்டமன்ற, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் போல் நாம் இருக்க முடியாது.  அவர்களை நாம் உயரத் தூக்கிவிட்டோம். இனி நம்மை நாமே தூக்கிக்கொள்வது நமது கடமை. 

ஒரு சில மாணவிகளுக்கு இந்தத் தாதியர் டிப்ளோமா பயிற்சி  நல்லதொரு வாய்ப்பாக அமையலாம்.  அந்தத் தகுதிகள் உங்களுக்கு  இருக்கலாம். அப்படி இருக்கும் பட்சத்தில்  இந்த வாய்ப்பை விடாதீர்கள்.  இந்தத் தளர்வு என்பது இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே.   உங்களின் தகுதி இதற்கு ஏற்றமாதிரி இரூக்குமாயின்  பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

வாய்ப்புகள் வரும் போது நாம் பயன்படுத்திக் கொள்வதில்லை. பிறகு குறை சொல்லுகிறோம்.  யாரும் நமக்காக பேசப்போவதில்லை. நமக்கு நாமே தான்  உதவிக்கொள்ள வேண்டும்.

யார் கண்டார்? இதுவும் ஒரு நல்ல வாய்ப்பாக அமையலாம்!

சம்பளம் உயருகிறது!

இந்த மாதத்திலிருந்து தனியார் துறைகளில் சம்பளம் கூடுகிறது  என்பது தற்போதைக்கு நல்ல செய்தியாகத்தான் தோன்றுகிறது. 

சிக்கனமாக வாழத் தெரிந்தவர்கள் எல்லாச் சூழலிலும் தங்களைத் தயார் படுத்திக் கொள்வார்கள். மிச்சம் பிடிக்கவும் செய்வார்கள்.  ஆனால்  வியாபாரிகள் சும்மா இருப்பார்களா?  அவர்கள் ஒரு பக்கம் விலைகளைக் கூட்டத்தான் செய்வார்கள். அது அவர்களின் இயல்பு. 

வியாபாரிகளைக் கட்டுப்படுத்த அரசாங்கம் ஏதேனும் நடவடிக்கை எடுக்குமா என்பது தெரியவில்லை. காரணம் சம்பளம் கூடும்போதெல்லாம்  விலைகளும் ஏற்றங்காணும். இது ஒன்றும் புதிதல்ல.  பின் நோக்கிப் பார்த்தால் அது புரியும்.

அநேகமாக உணவுகளின்  விலை ஏற்றம்  எந்தக்காலத்திலும்  கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர இயலுமா என்பது தெரியவில்லை.  அதுவும் குறிப்பாக குழந்தைகளின் பால்மாவுகளின் விலை ஏற்றத்தைத் தடுப்பது, கடந்தகால அனுபவத்தின்படி,  மிகவும் கடினம் தான். குழந்தைகளின் பால்மாவு ஏற்றத்தையும் கண்காணிப்பில் வைத்திருக்க வேண்டும்.

வியாபாரிகள், விலை ஏற வேண்டும் என்பதற்காக  ஒரு சில பொருள்களைப்  பதுக்கும் வேலைகளில் ஈடுபடுவார்கள். இது எப்போதும் நடப்பது தான்.  அங்கும் இலஞ்சம் முக்கியமான காரணியாக விளங்குவதால்   முன்பு இப்படி நடந்தது.  ஆனால்  அரசாங்கம் இப்போது கொஞ்சம்  எச்சரிக்கையாய் இருப்பதால்  தவிர்க்க முடியும் என  நம்புகிறோம்.

எந்தச் சூழலிலும்  பணம் என்று வரும் போது அலட்சியமாக இருந்து விடாதீர்கள். சேமிப்பு, காப்புறுதி இவைகள் எல்லாம் தேவையே.   அலட்சியமாக இருந்தால் பணமும்   உங்களை உதாசீனம் செய்துவிடும்

சம்பள உயர்வை வரவேற்கிறோம்!

பாராட்டுகிறோம்!

 பிரதமர் அன்வார் அவர்கள் பல நாடுகளுக்குச் சென்று  அங்குள்ள முதலீட்டார்களைச் சந்தித்து அவர்களை ஈர்த்து முதலீடுகளை நாட்டுக்குக்  கொண்டுவருவது  பாராட்டுக்குரியது என்பதில் ஐயமில்லை.  ஒப்பந்தம் போட்டுவிட்டால் அனைத்தும் வந்துவிடும்  என்று பொருளல்ல. ஒரு சில வரலாம் ஒரு சில வராமல் போகலாம். வந்தால் நல்லது வராவிட்டால் கைநழுவி போய்விட்டது! அவ்வளவுதான்!

ஆனால் இதனாலெல்லாம்  சராசரி மலேசியர்களுக்கு என்ன இலாபம்? இதுபற்றியெல்லாம் அவர்களுக்கு  எநதக் கவலையுமில்லை. மக்களைப் பொறுத்தவரை அன்றாடப் பிரச்சனை தான் அவர்கள் முன் இருப்பது. முதலீடுகள் வரும்வரை காத்திருந்தால்  அவனும் அவனது குடும்பமும் பட்டினியோடு  சாக வேண்டியதுதான். அவனுடைய தேவையெல்லாம் அவனுடைய அனுதின உணவு அவன் மேஜைக்கு வரவேண்டும்.  அப்போது தான்  அவன் உயிரோடு வாழ முடியும்.

இன்றைய விலைவாசி ஏற்றம்  அவன் கழுத்தை நெரிக்கிறது. பொருள்களின் விலை குறைந்தபாடில்லை.  புதிய முதலீடுகள் வந்தால் என்ன வராவிட்டால் என்ன?  அது எப்போதோ வரும். இன்றைய பிரச்சனையை எப்படி தீர்ப்பது? 

இதோ இந்த மாதத்திலிருந்து சம்பளம் கூடும் என்கிறார்கள்.  அதற்குச் சமமாக  பொருள்களின் விலையும் ஏறிவிடும். அதற்காகவே வியாபாரிகள் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்! என்னத்தைக் கூட்டி என்னத்தைச் செய்ய! ஒரு பக்கம் ஏற்றினால் இன்னொரு பக்கமும் ஏறிவிடுகிறது!

இந்தச் சூழலில் பிரதமரைப் பாராட்டுகிறோம். அவருடைய கடமையை அவர் செய்கிறார். அவரைக் குற்றம் சொல்ல ஒன்றுமில்லை.  அரசாங்கப் பணியாளர்களும் தங்களது கடமையைச் செய்ய வேண்டும். அதற்கும் பிரதமர் தான் பொறுப்பு.

பிரதமரைப் பாராட்டுகிறோம்!

கண்பார்வை பறி போகிறதா?

இதனை நாம் அதிர்ச்சியான செய்தியாகத்தான்  எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.  ஏனோ தானோ  என்று மேம்போக்காக படித்துவிட்டு  துடைத்துவிட்டுப் போகிற செய்தி அல்ல. 

நம் நாட்டில்  பத்து குழந்தைகளுக்கு ஒரு குழந்தை கண்பார்வை பிரச்சனையால்  அவதியுறுகிறது  என்று  குழந்தைநல  கண் மருத்துவர் ஒருவர்  பெற்றோர்களை எச்சரித்திருக்கிறார்.

பெற்றோர்கள் இதனைக் கேட்டு சும்மா கடந்து போய்விட முடியாது.  ஒரு காலத்தில் இது போன்ற கண்பார்வை பிரச்சனையைப் பெரும்பாலோர் அறிந்திருக்கவில்லை. அதனால் ஏதோ வெவ்வேறு பெயரில் ஒரு கருத்தைச்  சொல்லி வந்தோம்.  மருத்துவர்கள்  பரம்பரை நோய்  என்றார்கள்  நாமும் ஏற்றுக் கொண்டோம்.

ஆனால் இன்றைய நிலை வேறு.  கைப்பேசிகள் மிக மிக ஆபத்தானவை. யாருமே நமக்குச் சொல்ல வேண்டியதில்லை.  நமக்கே தெரியும்.  ஆபத்து எனத் தெரிந்தும்  அதனைத்தான் குழந்தைகளின் கையில் கொடுக்கிறோம்.  ஒரு சில பெற்றோர்கள் தங்களது பிள்ளைகளைப் பற்றி பெருமைப்படுவார்கள்.  அது தெரியும், இது தெரியும் என்கிற பெருமை. கடைசியில் கண்பார்வை தெரியுமா என்று யோசிப்பதில்லை. பார்வை பெற நீங்கள் செலவு செய்யத் தயார் ஆனால் கண்,  பார்வைத்தர தயாரா என்றெல்லாம் கவனத்தில் எடுத்து கொள்வதில்லை.

பெற்றோர்களே இன்றைய நவீன உலகில் மிகவும்  தரமான கண்டுபிடிப்பு கைப்பேசிகள் தான்.  நினைத்தால் உலகில் எந்தப்பகுதிகளுக்கும் பேசலாம். செய்திகளை உடனே  தெரிந்து கொள்ளலாம்.  ஆனால் அது வேறொரு வகையில் நஞ்சாகவும் மாறும் அபாயத்தைக் கொண்டிருக்கிறது அதில் ஒன்று கண் பறிபோவது.  அதுவும் இளசுகள் கண் பார்வையை இழந்தால்?  வருங்காலம் என்பது அவர்கள் தானே.

ஆனால்  என்ன தான் எச்சரிக்கை விடுத்தாலும்,  நீங்கள் சரியான் முடிவை  எடுக்காவிட்டால்,  என்ன சொல்லியும் எந்தப் பயனும் இல்லை.  இப்போது மென்மையாகத்தான்  எச்சரிக்க விடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.  பெற்றோர்கள் தான் பொறுப்பை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

யார் வீட்டு பணம்?

சமீபத்தில் பிரதமரின் அறிவிப்பு என்பது ஒன்றும் அதிசயமானது அல்ல. அவர் ஏற்கனவே பாலஸ்தீன நாட்டிற்குப்  பல உதவிகள் செய்திருக்கிறார். அதனை மனிதாபிமான  உதவி என்பதாகத்தான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

காஸாவில் வாழும் மக்கள்  சாதாரண வாழ்க்கையை வாழும் மக்கள் அல்ல . பிறக்கும் போதே குண்டு சத்தம், துப்பாக்கி சத்தம்,  விமானங்கள் சத்தம் - இப்படித்தான் அவர்கள் வாழ்ந்து பழகியவர்கள். அமைதி என்பது அவர்கள் நாட்டில் என்றுமே இருந்தது இல்லை.  சமீபத்தில் மலேசியாவில் கூட அவர்கள்  ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டதைப் பார்த்தோம். அதுதான் அவர்களின் இயல்பாக அமைந்துவிட்டது.

பிரதமர் அவர்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் அவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என நினைக்கிறார். அது மனிதாபிமானம் தான். 

பெரிகாத்தானைச் சேர்ந்த  தலைவர்களில் ஒருவரான சஞ்சீவன்  சரியாகத்தான் கேட்டிருக்கிறார்.  அது இந்தியர்களின் குரலாகவே நாம் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.  நாட்டில் இந்தியர்களிடேயான  குறை பாடுகள்  ஏராளம்.  அவர் கொடுத்த தேர்தல் கால வாக்குறுதிகளை அவர் கண்டு கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.  இங்கு உள்ளூரில்  அவர் கொடுத்த வாக்குறுதிகள் நிறைவேற்றப்படாத சூழலில் அதற்குள் காஸாவிற்குத் தாவுவதா என்கிற  ஆதங்கம் தான் அவர் எழுப்பிய கேள்விகள்.

இங்குள்ள பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காணாமல் எங்கோவுள்ள பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காணுவதா என்பது சரிதான். அங்குப் போய் கோடிக்கணக்கில் செலவு செய்து பள்ளிக்கூடம், மருத்துவமனை, மசூதி இவைகளை எல்லாம்  கட்டுவதும்  பிழையில்ல.  ஆனால் நாளை இஸ்ரேல்காரனிடம்  கொஞ்சம் வம்பிழுத்தால்  அவன் குண்டைப்போட்டு அனைத்தையும் தவிடுபொடியாக்கிடுவான். இதை வளைகுடா நாடுகள் அறிந்திருக்கின்றனர்.

அதனால் தான் அந்தப் பணத்தை உள்ளூரில் இந்தியர்களின் முன்னேற்றத்திற்காக செலவு செய்தால் இங்கு நமக்குக் கொஞ்சம் நிரந்தரத் தீர்வு கிடைக்கும் என்பது தான்  சஞ்சீவன்  பேச்சின் மூலம்  நாம் தெரிந்து கொள்வது.  இப்போது நாம் நினைப்பதெல்லாம்  காஸாவுக்குப் போகும் பணம் மலேசிய இந்தியர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பணம்  என்று சொல்லப்படுவதை தவிர்க்க முடியாது.

இங்கு நாம் ஒதுக்கப்பட்டாலும்  நமது பணம் அங்கேயாவது பயன்படுத்தப்படுகிறதே  என்று நாம் மகிழ வேண்டியது தான்!

சும்மா தமாஷ் பண்ணாதீங்க!

புனிதன் சார்! நீங்கள் பாவம் என்று தான் சொல்லத் தோன்றுகிறது! இது அரசியல் என்பதை மறந்துவிட்டுப் பேசுகிறீர்கள்!

ம.இ.கா. விலிருந்து விரட்டப்பட்டவர் என்பதைத்தவிர  வேறு எந்தவொரு தகுதியும் உங்களுக்கு இல்லை.  அரசியலில் நீங்கள் இன்னும் ஸிரோவாகத்தான் இருக்கிறீர்கள்.  உங்களை இன்னும் இந்திய  சமுதாயமே  நீங்கள் யார் என்று இன்னும் அறிந்து கொள்ளவில்லை. அப்படியிருக்க பினாங்கு உங்கள் தலைமையில் அமைய வேண்டுமென்றால் .....?  இதனை யாராவது ஏற்றுக்கொள்வார்களா?

கெராக்கான் கட்சியோடு உங்களை ஒப்பிட முடியுமா? அதுவும் சீனர்களின் கட்சி தான்.  அவர்கள் இன்னும் பலம் வாய்ந்த கட்சி தான்.    டி.ஏ.பி. க்கு மாற்று கட்சி என்றால் அது கெராக்கான் தான். வேறு யாரும் இல்லை. சீனர்கள் இந்த இரண்டு கட்சிகளில்  ஏதோ ஒன்றைத் தான் ஆதரிப்பார்கள். பினாங்கு மாநிலம், அது சீனர்களின் மாநிலம். அது மாறுவதற்கான வாய்ப்பு இல்லை.

புனிதன் சார்! உங்கள்  MIPP  யின் நிலையை எண்ணிப்பருங்கள்.  உங்களையோ உங்கள் கட்சியையோ  உங்கள் வட்டத்தைத் தவிர  யாராவது அறிவார்களா?  இந்தியர்களே அறியமாட்டார்கள்.  அப்படியொரு கட்சியை வைத்துக் கொண்டு  நீங்கள் இப்படி தெனாவெட்டாகப் பேசுவது ஒன்றும் புரியவில்லை.  நீங்கள் ஏன் ம.இ.கா. விலிருந்து  விரட்டப்பட்டீர்கள்  என்பது இப்போது தான் புரிகிறது!  உங்களுடைய ஆசை நமக்குப் புரிகிறது.  ஆனால்  மக்களின் ஆசை உங்களுக்குப் புரியவில்லையே!  

 

சார்!  சும்மா தமாஷ்  பண்ணிக்கொண்டு, கோமாளித்தனமான அறிக்கைகளை வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்காதீர்கள்.  ம.இ.கா. உங்களுக்குச் செனட்டர் பதவி கொடுக்கிறது என்றால் உடனே துண்டைக் காணோம் துணியைக் காணோம் என்று  அங்கே ஓடிவிடுவீர்கள். இது தான் உங்களைப் பற்றியான இந்தியர்களின் கணிப்பு.

உங்கள் கட்சி எந்த வகையிலும் இந்தியரிடையே அறியப்படாத ஒரு கட்சி.  நீங்கள் தான் பெரிகாத்தானில் இணைந்த முதல் இந்திய கட்சி என்பதால்  உங்களுக்குத் தான் முதலிடம் என்று நீங்கள் நினைப்பது போல்  தோன்றுகிறது.  ஆனால் அரசியல் அப்படியல்ல.  யாரிடம் செல்வாக்கு உண்டு  என்று பார்ப்பது தான்  அரசியல்.  உங்களுக்கு யாரும் புத்தி சொல்ல முடியாது.  அப்படிச் சொன்னாலும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டீர்கள்.

உங்களின் பெரிக்காத்தான் தலைமைத்துவம்  என்ன முடிவு எடுக்கிறதோ  அதுவரை நீங்கள் பொறுப்பது தான் நல்லது.  கோமாளித்தனத்தை நிறுத்தி வையுங்கள்!

கேஜே சொன்னது சரிதான்!

முன்னாள் சுகாதார அமைச்சர்  கைரி ஜமாலுதீன் சரியானநேரத்தில் சரியான கருத்தைக் கூறியிருக்கிறார்.  மற்ற முன்னாள் அமைச்சர்களோ அல்லது இந்நாள் அமைச்சர்களோ இதனைக் கூறியதில்லை. அவர்கள் அறியவும் இல்லை. ஆனால் பிரதமர் அன்வார் அறிந்திருக்கிறார்.

கைரி கூறியது:"மலாய்க்காரர் அல்லாதோரின் வலிகளுக்கு  நிவாரணம் அளித்தால் NEP  கொள்கை மீதான  அவர்களின் அதிருப்தி தணியும்."

ஆமாம் அதைத்தான் காலங்காலமாக நாம் கூறி வருகிறோம்.  மலாய்க்காரர்களுக்கு எத்தனை சலுகைகள் வேண்டுமானாலும் கிடைக்கட்டும்.  ஆனால் எங்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய சலுகைகளை எங்களிடமிருந்து பறிப்பதைத்தான்  நாங்கள்  அதிருப்தி அடைகிறோம்.  எங்கள் மாணவர்கள் இரவும் பகலும் படித்து  அனைத்துப் பாடங்களிலும் "ஏ" வாங்கிய பின்னரும்  அவர்களின் உயர்கல்விக்குத் தடையாக இருந்தால்  அவர்கள் என்ன தான் செய்ய வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறீர்கள்?

இந்தியர்களைப் பொறுத்தவரை கல்வியும், பொருளாதாரமும் எட்டாக்கனிகள் தாம்.  இரண்டுமே எட்டாத நிலை என்றால் அதற்கு  அரசாங்கமே தான் தடை போடுகிறது. அப்படியென்றால் நீங்கள் படிக்கவும் வேண்டாம் பொருளாதாரமும் பவேண்டாம் என்று தானே சொல்ல வருகிறீர்கள்? 

ஒரு  சாதாரண ஏழை இந்தியன்  சாலை ஓரங்களில் சிறு சிறு கடைகள் கூட போட முடிவதில்லை. நன்றாகக் கடை நடக்கும் நாள்களில்  நகராண்மைக் கழகம்  அனைத்தையும் உடைத்துவிட்டுப் போய்விடுகிறது. ஒரு சில மாதங்கள் கழித்துப் பார்த்தால்  அங்கு மலாய் நண்பர்களின் கடைகள் நடக்கின்றன.  இதனை என்னவேன்று சொல்லுவது?

இந்தியர்களின் கல்விக்கும் தடை,  அவர்கள் செய்யும் சிறு சிறு தொழிலுக்கும் தடை  அவர்கள் வேலைகளையும் வெளிநாட்டவர்கள் பறித்துக் கொண்டனர் அங்கும் தடை - அப்படியென்றால் இந்தியர்களின் வளர்ச்சிக்கு யார் தடையாக இருக்கிறார்கள்?  அரசாங்கம் பல வழிகளில் இந்தியர்களின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கிறது என்பது மட்டும் தெரிகிறது.

கைரி சொல்லுவது போல் நமது இனத்தவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டியவை, கொடுக்க வேண்டியவைகளைக்  கொடுத்தால்  பிரச்சனைகள் குறையும். இல்லாவிட்டால் இந்தியர்கள் பொங்கிக் கொண்டு தான் இருப்பார்கள். அதுவே ஒரு நாள் வெடிக்கத்தான் செய்யும். 

சீன புத்தாண்டு

சீனர்களின் புத்தாண்டு வந்துவிட்டது.

ஏதோ இரண்டு நாள் விடுமுறை என்று மட்டும் நினைத்துவிட்டு  "அவ்வளவு தான் சீனர் புத்தாண்டு' என்று  முடித்துக்கொண்டு விடாதீர்கள்.  சீனர்களும்  மற்ற இனத்தவர்களைப் போல  குடியேறிவர்கள் தான்.  ஏறக்குறைய எல்லாருமே ஒரே காலகட்டம்.

ஆனாலும் அவர்களின் வளர்ச்சி  என்பது பூதாகாரகரமான  வளர்ச்சி.  ஆனால் நாம் வளரவேயில்லை. நாட்டின் அடிமட்ட வளர்ச்சியில் இருக்கிறோம்.  நாம் வளரக்கூடாது  என்று  யாரும் சொல்லவில்லை.  யாரும் தடையாக இல்லை.  

பொருளாதாரத்தில் முன்னேற அவர்களுக்கு யாரும் சொல்லிக் கொடுக்கவில்லை.  முன்னேற வேண்டும் என்னும் துடிப்பு அவர்களிடம் இருந்தது.  நம்மிடம் அது இல்லை.  மிக மிக அண்மையில் தான்  நாம் வளர வேண்டும் என்கிற எண்ணமே  நமக்கு வந்திருக்கிறது.

சீனர்களில் பெரும்பாலானவர்கள்  வியாபாரத்துறையைச் சார்ந்தவர்களாக  இருக்கிறார்கள். போட்டி பொறாமை என்பதை  அவர்களிடம் பார்க்க முடியவில்லை.  புதிதாக ஒரு சீனன் வியாபாரத்திற்கு வந்தால்  அவன் அந்தப் புதியவனை  ஏற்றுக்கொள்கிறான். நம்மால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. நீண்ட நாள்களாக அவர்கள் வியாபாரத்தில் இருப்பதால்  அப்படியொரு பக்குவத்திற்கு அவர்கள்  வந்துவிட்டார்கள்.  நம்மால் முடியவில்லை.  நாளடைவில் நமக்கும் வந்துவிடும்.

துறைக்கு நாம் புதியவர்களாக இருப்பதால்  சில பல குறைகள் நம்மிடம் உண்டு. ஆரம்பம் அப்படித்தான் இருக்கும்.  காலப்போக்கில் சரியாகிவிடும்.  நம்மிடம் இருக்கும் இந்த கசப்புகளை  ஒதுக்கிவிட்டு  நாம் சீனர்களின் வியாபார உத்திகள், திறமைகள், கொடுக்கல் வாங்கல்  போன்றவைகளை அறிந்து புரிந்து கொள்வது  நமது முன்னேற்றத்திற்கு நலம் பயக்கும்.

தொழில் செய்வது எப்படி? என்று உலகத்தைச் சுற்ற வேண்டாம். நம் பக்கத்தில் இருக்கும் சீனர்களைப் பார்த்தாலே போதும். வந்து விடும்! நமக்கு அவர்கள் ஒரு படிப்பினை!

உயர்கல்வி மறுக்கப்படுவதா?

iஇந்திய மணவர்களைப் பற்றி அரசாங்கத்தின் கருத்து என்னவாக இருக்கும்?  அவர்கள் சோம்பேறிகள், கல்வி கற்க  முடியாத  மூடர்கள் என்றா கருத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்?  அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. 

நமது திறமை என்னவென்று அவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள்.  ஒரு காலகட்டத்தில்  எல்லாத் துறைகளிலும் நமது கல்விமான்கள் தான் நிறைந்திருந்தனர்.  அப்படியிருக்க இப்போது மட்டும்  நாம் என்ன குறைந்தா போய்விட்டோம்?

திறமைமிக்க ஓர் இனத்தை அவர்கள் கல்வி கற்கத்  தடையாக இருப்பது யார்? அதுவும் கல்வி என்பது ஒரு சமுதாயத்திற்கு எந்த அளவு முக்கியம்  என்பதை அறியாதவர்களா அரசாங்கத்தினர்?   நம்மிடம் உள்ள பலவீனம் என்பதே பொருளாதாரம் தான். பொருளாதாரம் இருந்தால் தனியார் கல்வி நிலையங்கள் கை கொடுக்கும்.  பொருளாதாரத்தில்  பலவீனமாக இருக்கிறோம் என்பதால்  தான்  நமக்கு அரசாங்கத்தின் உதவி தேவைப்படுகிறது.

கல்வியின் முக்கியத்துவத்தை  நாம் அறிந்திருக்கிறோம்.  ஆனால் மேற்கல்வி பயில நமது பொருளாதார நிலை   நம்மைத் தடுக்கிறது. இன்றைய நிலையில்  பல பெற்றோர்கள் வேலை வாய்ப்புகளை இழந்துவிட்டு நிற்கின்றனர்.  அப்படியே வேலை இருந்தாலும் குறைந்த சம்பளம்  வாங்கும் அவர்களால் பிள்ளைகளின் கல்வியில் சரியான கவனத்தைச் செக்லுத்த முடிவதில்லை.

இந்திய மாணவர்கள் மற்ற  இன மாணவர்களோடு கல்வியில் சம அளவில்  இருக்க வேண்டுமென்றால்   அதனைச் சரிசெய்ய அரசாங்கத்தால் மட்டுமே முடியும். இன்றைய நிலையில் அரசாங்கம். உயர்க்கல்வி என்று வரும்போது, இந்திய மாணவர்களைப்  புறக்கணிக்கிறது என்று அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது.  எந்த அக்கறையும் காட்டவில்லை என்பது புரிகிறது.

எல்லா சமுதாயமும்  முன்னேற்றம் அடையும் போது  ஒரு சமுதாயத்தினர் மட்டும் விடுபட்டால்   அதனால் வரும் விபரீத விளைவுகள் எப்படி இருக்கும் என்பதை அரசாங்கம் அறியும்.  நமக்குக் கிடைக்க வேண்டிய உரிமைகளைத் தொடர்ந்து  அரசாங்கம் புறந்தள்ளுகிறது.  பாலஸ்தீனர்களுக்குப் பள்ளிகள் கட்டுவதும், மருத்துவமனைகள் கட்டுவதும்  தவறு என்று மனிதாபிமானம்  உள்ளவர்கள் சொல்லமாட்டார்கள்.  ஆனால் உள்நாட்டைப்  புறக்கணித்துவிட்டு  அங்குப் போய் கட்டுவது  மனிதாபிமானம் அல்ல.  இங்குள்ள ஏழ்மையைப் போக்க வேண்டும். வறுமையை ஒழிக்க வேண்டும். தனக்குப்பின் தான் தான தர்மம். 

இங்குள்ள மக்களுக்குச் சரியான பாதயைக்  காட்டுங்கள்.  நாங்களும் முன்னேற வேண்டும். அதுவும் குறிப்பாகக் கல்வியில்.