மூன்று நிமிடம்! தங்கம் பறிபோனது!

                               MOHAMMAD ZIYAD ZOLKEFLI (SHOT-PUT WORLD RECORD)

நேரத்திற்குப் பேர் போனவர்கள் ஐரோப்பியர்கள். ஒரு நிமிடம் தாமதமானாலும் அவர்களுடனான நமது சந்திப்பைத் துண்டித்து விடுவார்கள் என்பது நமக்குத் தெரியும்!

ஐரோப்பா, அமெரிக்கா, ஜெர்மனி போன்ற தொழில் வளர்ச்சி பெற்ற  நாடுகளிலிருந்து அத்தனை பொருள்களையும் நகல் எடுத்து அந்தப் பொருள்களைத் தங்களது நாட்டுக்குக் கொண்டு சென்று  பல சொந்த ஆய்வுகள், ஆராய்ச்சிக்களுக்குப் பின்னர் தங்களது பொருளாக (Made-in-Japan) பொருளாக வெளி நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யும் ஜப்பானியர்கள் நேரத்தை மட்டும் விட்டு வைப்பார்களா! அதை எப்படி விட்டு வைப்பார்கள்? அவர்களது இரயில் பயணங்கள் எல்லாம் குறிப்பிட்ட நேரம், குறிப்பிட்ட நிமிடம், குறிப்பிட்ட விநாடி - அனைத்தும் கச்சிதமாக குறிப்பிட்ட நேரத்தோடு அந்தப் பயணம் இருக்கும்!

நமக்கெல்லாம் அந்த கொடுப்பனை இல்லை! பொதுவாக ஆசிய நாடுகளில் நேரக் கலாச்சாரம் என்பதெல்லாம் சும்மா வாயளவில் மட்டும் தான்! குறிப்பிட்ட நேரத்தில் துயில் எழுவது, சந்திக்க வேண்டியவர்களை குறிப்பிட்ட நேரத்தில் சந்திப்பது, ஒரு நேர்காணலுக்குப் போவது அனைத்துமே நாம் நேரத்தைக் கடைப்பிடிப்பதில்லை!  நமக்கு நமது வசதிகள்  தான் முக்கியம்!

இப்படி ஒரு சூழலில் வளர்ந்த நமக்கு ஏற்பட்ட அடி தான் ஜப்பானில் நடந்த பாரா ஒலிம்பிக் போட்டியில் முதல் பரிசான தங்கத்தை இழந்தது. குண்டு எறிதல் போட்டியில் நமது வீரர் ஷியாட் சுல்கிஃபிலி மூன்று நிமிட தாமதத்தினால் தங்கத்தை இழந்தார். குறிப்பிட்ட நேரத்தில் போட்டி நடைபெறுகின்ற இடத்திற்கு வராததால் அவருக்குக் கிடைக்க வேண்டிய தங்கம் அவரிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டது. இரண்டு முறை உலக சாதனை ஏற்படுத்தியவர். அதனால் எல்லாம் எந்தப் பயனுமில்லை! நான்கு ஆண்டுகள் கடுமையான பயிற்சி செய்து புதிய சாதனை ஏற்படுத்தியும் யாரும் அதனை பொருட்படுத்தவில்லை! அது தான் நேரத்தின் வலிமை!

நேரம் போனால் போனது தான். உலகில் மிகப்பெரிய பணக்காரர்களால் வாங்க முடியாத ஒன்று என்றால் அது நேரம் தான்! விட்டுவிட்டால் திரும்பப் பெற முடியாதது நேரம்! நேரம் பொன் போன்றது என்பார்கள்! பொன் கிடைக்கும் ஆனால் நேரம் கிடைக்கவே கிடைக்காது!

நேரத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினால் அது நமக்கு நல்ல நேரம்! அதனை சோம்பலாக்கி சாம்பலாக்கினால் அது நமக்குக் கெட்ட நேரம்!

மூன்று நிமிடத் தாமதம்!  தங்கம் பறிபோனது!

இந்திய சமூகத்திற்கான கோரிக்கைகள்!

 ம.இ.கா.வின் துணைத் தலைவர் டத்தோஸ்ரீ எம்.சரவணன் "வணக்கம் மலேசியா" இணையத்தள நேர்காணலின் போது நல்ல பல கருத்துகளைத் தெரிவித்திருக்கிறார். வரவேற்கிறோம்.

வருங்காலங்களில் இந்திய சமூகத்திற்கான தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படும் என்கிற தேசிய முன்னணியின் உத்தரவாதத்துடன் தான்  15-வது பொதுத் தேர்தலை ம.இ.கா. எதிர்கொள்ளும் என்று அறிவித்திருக்கிறார். நல்ல செய்தி தான் வரவேற்கிறோம்.

ஏற்கனவே செய்யப்பட்ட தவறுகளை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிக்காட்டி அதையே சாக்காக வைத்துக் கொண்டு ம.இ.கா.வை குறை சொல்லுவது சரியான போக்கு அல்ல என்கிறார் அவர்.  புரிகிறது.

நம்மைப் பொறுத்தவரை அதற்குச் சில காரணங்கள் உண்டு. ஏற்கனவே செய்யப்பட்ட தவறுகளின் போது நீங்களும் உடன் இருந்தீர்கள். டான்ஸ்ரீ ச. விக்னேஸ்வரனும் உடன் இருந்தார். எந்த மாற்றமும் இல்லை. அதனால் தான் இன்னும் அந்தப்  பழைய ம.இ.கா. தான் நினைவுக்கு வருகிறதே தவிர ம.இ.கா.வில் எந்த மாற்றமும் ஏற்பட்டிருப்பதாக  இதுவரை கண்களுக்குத் தெரியவில்லை! அதனால் தான் அந்தக் குறைகளையே சுட்டிக் காட்ட வேண்டிய துர்ப்பாக்கிய நிலை நமக்கு இன்னும் தொடர்கிறது!

இன்று ம.இ.கா.வைக் குறை சொல்லுபவர்கள் எல்லாம்  ஒரு காலத்தில் ம.இ.கா.வில் இருந்தவர்கள் தான்,  நான் உட்பட!

பேராக் மாநிலத்தில், தமிழ்ப்பள்ளிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட  2000 ஏக்கர் நிலம் என்னவானது என்று கேட்டால் நல்ல, சாமர்த்தியமான பதில் உங்களிடம்  உள்ளது!  நாங்கள் சொல்லுவது எல்லாம் மலாய், சீனப்பள்ளிகள்  நடைமுறையைப் பின்பற்றிருந்தால் இந்நேரம் அனைத்துத் தமிழ்ப்பள்ளிகளும் பயன் அடைந்திருக்கும் என்பது தான்.   ம.இ.கா.விற்கு மட்டும் ஏன் வேறு நடைமுறை என்பது தான் எங்கள் கேள்வி.

இது போன்ற இன்னும் பல சம்பவங்கள் உண்டு. அது வேண்டாம்! அதனைக் கிளற, கிளற மனம் கொந்தளிக்கும்.

வருகிற  தேர்தலில் இந்திய சமுதாயத்திற்கான உங்கள் கோரிக்கைகள், தேவைகள் அனைத்தும் நிறைவேற்றுவோம் என்கிற உறுதிமொழியோடு தான் களம் இறங்குவோம் என்கிறீர்கள். அறுபது ஆண்டுகளாக அதே பிரச்சனை, அதே கோரிக்கை, அதே தேவைகள் - புதிதாக என்ன இருக்கப் போகிறது?

வருங்காலங்களில் ம.இ.கா.வின் நிலைப்பாடு எப்படி இருக்கும் எனக் கேட்டால் ஒன்றைச் சொல்லுகிறேன். செல்லியல் இணையத்தளத்தில் தேசிய தினத்தை முன்னிட்டு ம.இ.கா. தலைவர் விடுத்திருக்கும் செய்தியை -அதனையே தேசிய மொழியில் அவரால் கொடுக்க முடியுமா? 

போங்க டத்தோஸ்ரீ! சும்மா தமாஷ் பண்ணாதீங்க!

இது ஏன் இப்படி!

 கோவிட்-19 தொற்றை ஒழிக்க ஒரே வழி தடுப்பூசி போடுவது தான் என்று உலகம் பூராவும் டாக்டர்களால் வற்புறுத்தப்படுகிறது.

நமது நாட்டிலும் சுகாதார அமைச்சு நேரத்தை வீணடிக்காமல் ஞாயிறு விடுமுறையிலும் கூட தடுப்பூசிகளைப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

ஆனால் ஒரு சாரார் தடுப்பூசி வேண்டாம் என்கின்றனர்! இதற்கு இவர்கள் சொல்லுகின்ற காரணங்கள் என்ன என்பது இன்னும் நமக்குத் தெரியவில்லை.  அரசாங்கத்தின் மீது வழக்கும் போடுகின்றனர்!

இதைவிட இன்னும் ஒரு படி மேலே போய் அவர்கள் தடுப்பூசி போட்டுக் கொண்டதாக தனியார் கிளினிக்குகளில் சான்றிதழ்களுக்காக வரிசைகட்டி நிற்கின்றனர்! 

ஆமாம் அவர்கள் சொல்லுவதெல்லாம் "தடுப்பூசி போடுவதற்கான பணம் கொடுக்கிறேன்.  ஆனால் எனக்குத் தடுப்பூசி தேவையில்லை! சான்றிதழ் மட்டுமே தேவை!" என்கின்றனர்!

இதனை நாம் எப்படி எடுத்துக் கொள்வது?  இது மிகவும் ஆபத்தானது என்பதை இவர்கள் ஏன் புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறார்கள்? தடுப்பூசி போட வேண்டும் என்று நாம் ஏன் வற்புறுத்துகிறோம்? நம் மூலம் மற்றவர்களுக்கு தொற்று வரக்கூடாது என்பது தான்  முக்கியக் காரணம்.  

"நான் தடுப்பூசி போடமாட்டேன்! நான் செத்தால் நானே தான் பொறுப்பு என்று சத்தியம் செய்கிறேன்!" என்பதாக நாம் சொல்லலாம். அந்த தனிப்பட்ட உங்களது விருப்பத்தை நாம் மதிக்கிறோம்.  அப்படியென்றால் நீங்கள் பொதுவெளியைத் தவிர்க்க வேண்டும். நீங்கள் பொதுவெளிக்கு வருவதால் அது மற்றவர்களுக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

தடுப்பூசி வேண்டாம் என்று சொல்லுவதைவிட வேறு எத்தகைய ஊசி உங்களுக்குத் தேவை என்பதை வெளிப்படையாகவே அரசாங்கத்திடம் எடுத்துக் கூறலாம். இன்று வெவ்வேறு நாடுகளில் வெவ்வேறு வகையான தடுப்பூசிகள் தயார் படுத்தப்படுகின்றன.

இன்று அனைத்துலகிலும்,  எல்லா நாடுகளிலும்,  கோவிட்-19 க்கான தடுப்பூசிகள் போடப்படுகின்றன. இந்த மதம், இந்த இனம் என்றெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. எல்லா இனத்தாரும், எல்லா மதத்தாரும் தடுப்பூசிகள் போடுகின்றனர்.

நமது நாட்டைப் பொறுத்தவரை ஏன் ஒரு தரப்பினர் தடுப்பூசி வேண்டாம் என்கின்றனர் என்பது நமக்குப் புரியவில்லை. காரணங்கள் இருக்கலாம். ஆனால் நீங்கள் இப்படி மறுப்பதன் மூலம் "தடுப்பூசி போட வேண்டும்" என்று நினைப்பவர்கள் பாதிக்கப்படுகின்றனர். உங்கள் மூலம் அவர்களுக்கு ஆபத்துகள் வருகின்றன.

ஆனாலும்,  எது எப்படியோ, அரசாங்கத்திற்கு இவர்களால் பெரிய தலையிடி என்று தான் சொல்ல வேண்டும்,

இவர்களுக்குத் தடுப்பூசி போடாமல் சான்றிதழ் கொடுத்தால் அந்த டாக்டர்களுக்குக் கடுமையான தண்டனைகள் கொடுக்கப்பட வேண்டும். ஏற்கனவே டாக்டர்கள் பொறுப்பற்ற முறையில் நடந்து கொண்டதால் தான் இந்த நாட்டில் வெளி நாட்டவர்களால் பல வியாதிகள் இங்கு  இறக்குமதி செய்யப்பட்டன!

பணம் கொடுத்தால் எதுவும் நடக்கும் என்பது உண்மைதான்! ஆனால் கோவிட்-19 தொற்றில் அது நடக்கக் கூடாது என்பதில் சுகாதார அமைச்சு கடுமையான போக்கைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

இந்தத் தரப்பினர் தடுப்பூசி போடாதவரை நாம் கோவிட்-19  தொற்றை  கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரமுடியாது என்பது உண்மை!

ஏன், ஏன், ஏன் என்கிற கேள்வி எழாமலில்லை! நான் என்ற எண்ணம் கொண்ட மனிதன் வாழ்ந்ததில்லை!