பொதுத் தேர்தல் 15-வது

 

அடுத்த பொதுத் தேர்தல் வருவதற்கான ஒரு கட்டாயத்தை அம்னோ கட்சியினர் அரசாங்கத்திற்கு  ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றனர் என்பது அரசியல் பார்வையாளர்களின் கருத்து.

தேர்தலை நடத்துவதற்கு இன்னும் ஓராண்டு காலம் இருக்கும் போது இந்த அவசரம் காட்டத் தேவையில்லை தான். பிரதமரும் அம்னோ கட்சியைச் சேர்ந்தவர். தேர்தலில் வெற்றி பெற்றால் அவர் தான் பிரதமர் என்பதாக அம்னோ உறுதி அளித்திருக்கிறது! அதனால் பிரதமரும்  அம்னோவின் பேச்சை நம்புகிறார்!

தேர்தலை வேண்டாம் என்று சொல்லுபவர்களுக்கு ஒரு காரணம் உண்டு. முதலில் விலைவாசிகளைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வாருங்கள். வேலை வாய்ப்புக்களை அதிகரியுங்கள் என்பது தான் மக்களின் கோரிக்கை. எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல் 'தேர்தலை நடத்துங்கள்' என்பது அம்னோவின் கோரிக்கை.  அந்த கட்சியில் உள்ள பலருக்குப் பல வழக்குகள் இருக்கின்றன. தேர்தலில் வெற்றி பெற்று விட்டால் அதன் பின்னர் அந்த வழக்குகள் எல்லாம் பூஜ்யம் ஆகிவிடும்! அது தான் அவர்கள் எதிர்பார்ப்பு! வெற்றி பெறுவோம் என்று உறுதியாக நம்புகிறார்கள். நம்பட்டும்!

இந்த 15-வது பொதுத்தேர்தலில் புதியதொரு இளைஞர் பட்டாளம்  உருவாகியிருப்பது மனதுக்கு ஆறுதலான விஷயம். இளைஞர் கூட்டம் என்றால் படித்தவர்கள். நாட்டின் பிரச்சனைகளை அறிந்தவர்கள்.  இந்த இளைய தலைமுறையை சும்மா மயக்கும் சொற்களால் ஏமாற்றிவிட முடியாது.

இளைஞர் பட்டாளம் என்றால் 18 வயதிலிருந்து 21 வயது வரை  மட்டும் சுமார்     12 இலட்சம் வாக்களர்கள் வாக்களிக்கத் தகுதி பெற்றிருக்கின்றனர்.  நாட்டின் பிரச்சனைகளை அதிகம் அறிந்தவர்கள் இளைஞர்கள். நாட்டின் விலைவாசி, வேலை வாய்ப்பு போன்ற பிரச்சனைகளை அவர்களும் அறிவார்கள். இன்று வேலை வாய்ப்புக்களுக்குச் சிங்கப்பூரை நம்பித்தான் இளைஞர்கள் இருக்கின்றனர். அது ஒன்றே போதும் நாடு என்ன நிலையில் இருக்கிறது என்பதைக் காட்ட!

மேலும் இப்போது நாடு உள்ள நிலையில் தேர்தல் நடத்த அவசரம் காட்டுவதே வீண் வேலை. இன்னும் ஓராண்டு காலம் இருக்கும் போது இப்போது நடத்துவதே வீண் பண செலவு. ஆனால் யார் என்ன செய்ய முடியும்? அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் எதையும் செய்ய முடியும் என்கிற  மனப்போக்குத் தான் இன்னும் நிலவுகிறது! அம்னோவின்  ஆணவம் இன்னும் அடங்கவில்லை என்பதைத்தான் இது காட்டுகிறது!

எப்படியோ அடுத்த பொதுத்தேர்தல் இன்னும் ஒரு சில மாதங்களில் நடக்கும் என்று ஊகிக்க முடிகிறது. நடந்தால் நடக்கட்டும். நாம் நமது ஜனநாயக கடமையைச் செய்வோம்.  இந்தியர்கள் குறைவான எண்ணிக்கை உடையவர்கள் என்பதை அனைவரும் அறிந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட நாடாளுமன்ற தொகுதிகள்  நாம் எங்கு சாய்கிறோமோ அவர்கள் தான் வெற்றி பெறுவார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது. அப்படியென்றால் நாம் ஒன்றும் சாதாரணமானவர்கள் அல்ல. சக்தி உடையவர்கள் தான்!

தேர்தலை வரவேற்போம்!

ஏன் ஏமாற்றப்படுகிறோம்?

 

மெட்ரிகுலேஷன் கல்வி என்றாலே நமக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் ஏதோ ஒரு காரணத்தைச் சொல்லி அந்த கல்வியை நம் இந்திய மாணவர்கள்  கற்க முடியாதபடி தடை செய்வது தான். . தடையாக இருப்பது கல்வி அமைச்சு!

என்ன காரணமாக இருக்க முடியும்?  வெளிப்படையாக எந்த காரணமும் சொல்லப்படவில்லை. உள்ளுக்குள் ஏதோ காரணங்கள் இருக்கின்றன. அதனைக் கல்வி அமைச்சால் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை! இரகசியக் காரணங்கள் இருக்கலாம்! இருக்கட்டும்!

கல்வி அமைச்சின் மௌனம் நமக்குப்  பல்வேறு வகையான சந்தேகங்களை எழுப்புகிறது! மெட் ரிகுலேஷன் கல்விக்குப் புறக்கணிக்கப்பட்ட இந்திய மாணவரகள் பெரும்பாலும் நல்ல மார்க் வாங்கி வெற்றி பெற்றிருக்கின்றனர். அவர்கள் அந்த கல்வியைப் பெற எல்லாத் தகுதிகளும் அவர்களுக்கு உண்டு.

இங்கு நாம் ஒன்றைக் குறிப்பிட வேண்டும். நல்ல மார்க் வாங்குபவர்கள் இந்திய மாணவர்கள் மட்டும் அல்ல. மலாய், சீன மாணவர்களும் நல்ல மார்க்குகளைப் பெற்று தகுதி பெற்றிருக்கின்றனர். அவர்கள் எல்லாம் புறக்கணிக்கப்படவில்லை. இதில் ஏன் இந்திய மாணவர்கள் மட்டும் புறக்கணிக்கப்படுகின்றனர் என்கிற கேள்வி இயற்கையாகவே எழுகிறது.

கல்வி இப்போது வியாபாரமயமாகி விட்டது என்பது பொதுவான கருத்து. அதனை மறுக்க முடியாது. இந்த வியாபாரமயமானதில் அதிகம் பாதிக்கப்படுபவர்கள் இந்தியர்கள் தான்.

இந்திய மாணவர்கள் எல்லாத் துறைகளிலும் புறக்கணிக்கப்படுகின்றனர். அவர்கள் எந்த பாடங்களை எடுத்து படிக்க விரும்புகிறார்களோ அவர்களுக்கு அது  கிடைப்பதில்லை. விரும்பாத துறைகளில் அவர்கள் திணிக்கப்படுகின்றனர். இந்த புறக்கணிப்பினால் அவர்கள் பெரும்பாலும் தனியார் கல்லூரிகளை நாட வேண்டிய சூழலுக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர். அதனால் தான் மருத்துவம் படிக்க இந்திய மாணவர்கள் வெளி நாடுகளுக்கெல்லாம் போய் மருத்துவம் பயில்கின்றனர்.  உள்ளுரில் அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை.

வெளிநாடுகளில், உள்ளூர் தனியார் பல்கலைக்கழகங்களில் ஏராளமான இந்திய மாணவர்கள் கல்வி கற்பதற்குக் காரணம்  அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் கல்வி இங்குக் கிடைப்பதில்லை.  கல்வி அமைச்சு அவர்கள் விரும்பும்  கல்விக்கு எல்லா வகையிலும் தடையாக இருக்கிறது! அதனால் தான் அவர்கள் தனியார் நிறுவனங்களில் கல்வி கற்கின்றனர்.

இப்படிப் படிக்கும் மாணவர்கள் எல்லாம் பெரும் செல்வந்தர் குடும்பங்களிலிருந்து வருபவர்கள் இல்லை. எல்லாம் சராசரி குடும்பங்களிலிருந்து வருபவர்கள் தான். அவர்களுக்குக் கைகொடுப்பதெல்லாம் உபகாரச்சம்பளம், கல்விக்கடன்  போன்றவை.  அப்படித்தான் அவர்கள் பிழைப்பு நடந்து கொண்டிருக்கிறது!

இதனைத்தான் கல்வி அமைச்சு தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர்.  மெட்ரிகுலேஷன் கல்வி மறுக்கப்பட்டால் இந்திய மாணவர்கள் தனியார் கல்லூரிகளில் கல்வியைத் தொடர்வார்கள் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும். சொத்துகளை விற்றாவது இந்தியர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளைப் படிக்க வைப்பார்கள் என்பதை அவர்கள் புரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். 

ஆனால் கல்வி அமைச்சு இதனையே சாக்காக வைத்து காலத்தை தள்ளிக் கொண்டிருக்க முடியாது. நாம் சொல்ல வருவதெல்லாம் ஒன்று: திறமையின் அடிப்படையில் எடுங்கள் அல்லது  எண்ணிக்கை அடிப்படையில் எடுங்கள் என்பது தான்.

இதற்குச் சரியான ஒரு முடிவை அரசாங்கம் எடுக்க வேண்டும் என கேட்டுக் கொள்கிறோம்!

நல்லவர்கள் வருவார்கள்!

 

சமூக ஆர்வலர்கள் பலர், வருகின்ற பொதுத் தேர்தலில், சரியான பிரதிநிதிகள் இந்திய சமூகத்திற்குத்  தேவை என்று பேச ஆரம்பித்திருக்கின்றனர்.

இப்படிப் பேசுவதே நல்லதொரு முன்னேற்றம். இப்போது நம்முடைய கவனம் எல்லாம் நல்லவர்கள், நல்லது செய்ய முனைப்பு உள்ளவர்கள்,   நமது சமுதாயம் முன்னேற வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள் -  பதவிக்கு வரவேண்டும் என்று நினைப்பதில நம் அனைவருக்குமே மகிழ்ச்சி என்பதில் சந்தேகமில்லை.

துங்கு அப்துல் ரஹ்மான், வீ.தீ.சம்பந்தன், டான் செங் லோக் போன்ற பெரிய மனிதர்களால் இந்த நாடு உருவாக்கப்பட்டது.

குறிப்பாக இந்திய சமூகத்தின் மாபெரும் தலைவர் என்றால் அது துன் வீ.தீ.சம்பந்தன் தான். அவரைப்போன்ற நேர்மையான, ஒழுக்கமான ஒரு தலைவர் அவருக்குப் பிறகு இந்த சமூகம் பார்த்ததில்லை. அந்த நேர்மை, உண்மை என்பதெல்லாம் அவரோடு போய்விட்டது.

அடுத்த 15-வது பொதுத்தேர்தல் எந்த நேரத்திலும் வரலாம் என்று சொல்லப்படுகின்ற ஒரு நேரத்தில் நாம் இருக்கிறோம்.

துன் வீ.தீ.சம்பந்தன் அவர்களுக்குப் பிறகு இந்திய சமுதாயத்தைப் பிரதிநிதித்தவர்கள் அவர் போட்ட கோட்டில் யாரும் போகவில்லை. இனி கோடு வேண்டாம்,  கோட்டை தான் வேண்டும் என்கிற நினைப்பில் இந்திய சமுதாயத்தைக் காட்டிக் கொடுக்கும் வேலையில் ஈடுபாடு காட்டினர்! அவர்களை உயர்த்திக் கொண்டு சமுதாயத்தை சாக்கடைக்குள் தள்ளிவிட்டனர்!

ஆனால் இந்த நரகாசுரனின் காலங்களிலும் அடித்துப் பிடித்துத் தான் நாம் ஒவ்வொரு  அங்குலமாக  வளர்ந்திருக்கிறோம்.

ஆனால் வருகின்ற பொதுத்தேர்தலில் நமது வலிமையை நாம் காட்டுவோம் என்பது நிச்சயம். நமக்கு நல்ல வலிமை தரும் தலைவர்கள், சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அமைவார்கள் என்பது நிச்சயம்.

நம்மைப்  பொறுத்தவரை  இந்த சமுதாயத்தை யாரும்  தூக்கிச்சுமக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அதனையெல்லாம் நாம்  கடந்து வந்துவிட்டோம்.  இத்தனை ஆண்டுகள் நமது தலைவர்கள் செய்த துரோகம் நமக்கு நல்ல பாடத்தை கற்றுக் கொடுத்துவிட்டது. தலைவர்கள் கொடுத்த இடைஞ்சல்களிலிருந்து மீறி  நாம் பூதாகரமாக வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

ஒரு சில பிரச்சனைகளுக்கு நாம் நிரந்தர தீர்வு காண வேண்டியுள்ளது. சான்றுக்கு மெட்ரிகுலேஷன் கல்வி,  இந்தியர்களின் குடியுரிமை - இது போன்ற பிரச்சனைகள் தீர்க்கபட வேண்டும். இதற்கு நல்ல தலைமத்துவம் தேவை.

அடுத்த பொதுத்தேர்தலில் நாம் நல்லவர்களைத்தான் தேர்ந்தெடுப்போம். துன் சம்பந்தன் அவர்களின்  பொற்காலம் மீண்டும் வரவேண்டும். நமது வாழ்க்கையில் நல்ல மலர்ச்சி ஏற்படும்! நம்புவோம்!