கல்வி கற்காதவர் நிலை என்ன? இன்று இந்நாட்டில் செய்யப்படுகிற அனைத்துக் கீழ்மட்ட வேலைகளையும் நாம் தான் செய்கின்றோம். அப்படி செய்தாலும் கூட அதற்கான சம்பளத்தைக் கூட முழுமையாகப் பெற முடிவதில்லை.

யாரும் செய்யக்கூட துணியாத வேலை அதனை நாம் செய்கிறோம். அதற்கான கூலி என்பது மிக மட்டம். 

அதற்குத்தான் நாம் படித்தவர்களாக இருக்க வேண்டும். எப்போதும் நம்மிடம்  ஒரு சவால் தனம் இருந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். யாரும் செய்யத் தயங்கும் சில வேலைகளை நாம் செய்கிறோம். பார்க்கப்போனால் அந்த வேலைகளைச் செய்வதற்கு நமக்கு அதிகம் சம்பளம் தர   வேண்டும். ஆனால் என்ன நடக்கிறது?  நாம் குடிகாரர்கள். எவ்வளவு கொடுத்தாலும் அதனை குடித்துத் தீர்க்கப் போகிறோம்! எவ்வளவு கொடுத்தால் என்ன?

முன்னைய நிலைமையை விட இன்றைய நிலைமை இன்னும் மோசமாக இருக்கிறது.  காரணம்  இப்போது வேலை கிடைப்பதில் பிரச்சனைகள் எழுகின்றன.  அதனால் எது கிடைத்தாலும் சரி என்கிறை மனப்பானமையை விட்டு ஒழிக்க வேண்டும்.

நாம் கௌரவமிக்க ஓர் இனம் என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.  நாம் என்ன தான் கீழ்மட்டத்தில் இருந்தாலும் நாம் பிழைப்புக்காக பல வேலைகளைச் செய்கிறோம்.  அதிலும் கண்ணியம் இருக்க வேண்டும்.

எங்கும் போக வேண்டாம். நம்மைச் சுற்றியுள்ள சீனர்களைப் பாருங்கள். சீனப் பெண்மணிகளைப் பாருங்கள்.  அவர்களிலும் ஏழைகள் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.  அவர்கள் என்ன வேலைகள் செய்கிறார்கள் பாருங்கள். நாமும் அவர்களைப் போன்று ஒரு  தொழிலைத் தேர்ந்தெடுத்து  அதிலே கவனம் செலுத்த வேண்டும். 

சீனர்கள் எதைச் செய்தாலும் குறைவான சம்பளத்தில் வேலை  செய்வதில்லை.  வருமானம் அவர்களுக்கு முக்கியம்.  ஆனால் நமக்கோ எது முக்கியம் என்கிற தெளிவே இல்லை. ஏதோ கிடைத்தால் போதும். தொழிலில் வருமானமும் வேண்டும், கௌரவமும் வேண்டும். நமது பிள்ளைகள் படிக்க வேண்டும். அவர்களுக்கும் கௌரவம் வேண்டும்.

நமக்கு வேலை கிடைக்கவில்லை என்பதைவிட கிடைக்கும் வேலையில்  உண்மையாக உழைக்க வேண்டும். இந்நாட்டில் வேலையே இல்லை என்று சொல்வதைவிட  என்ன வேலையை நாம் தேடுகிறோம் என்பதும் முக்கியம்.

நமது பெண்களுக்கு வேண்டியதெல்லாம் பெரும் பெரும் நிறுவனங்களில் வேலை. இப்படித்தான் மலாய்ப் பெண்களும் இருக்கின்றனர். ஆனால் சீனப் பெண்களைப் பாருங்கள்.  பெரிய நிறுவனங்களைத் தேடிப் போவதில்லை. எல்லாமே சிறிய நிறுவனங்கள்,  கடைகண்ணிகள் அங்குதான் அவர்கள் வேலைகளைத் தேடிப் போகின்றனர். அங்கு தான் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள்.   நாமோ கட்டுபாடுகளை விரும்புவதில்லை!  பொழுது போக்குக்காக வேலைக்குப் போகிறோம்!

இது போன்ற கடைகளில் வேலை செய்வதன் மூலம் ஓரளவு அவர்களின் தொழிலையும்  நாம் கற்றுக் கொள்கிறோம். 

பெண்களே!  வேலை தேவை தான்! அதில்  கௌரவமும் வேண்டும்!

 
கல்வி  ஒன்றே  நமக்கு  ஆயுதம்.  ஏழ்மையிலிருந்து விடுதலைப் பெற வேண்டுமானால்  கல்வியைத் தவிர  வேறு எளிமையான ஆயுதம்  எதுவும் இல்லை.

நம்மைச் சுற்றிப் பாருங்கள். தோட்டப்புறங்களில் ஏழ்மை நிலையில் வாழ்ந்த எத்தனையோ குடும்பங்களின்   அடுத்த தலைமுறையினர் ஏழ்மை நிலையை மாற்றி படித்தவர் பட்டியலில் வந்து விட்டனர்.

ஆனால் அவர்கள் அனைவரும், அவர்களின் பெற்றோர்களின் அசராத உழைப்பினால் அவர்களின் குழந்தைகளின் கல்விக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து, தங்களது பிள்ளைகளைச் சான்றோராக வளர்த்து விட்டனர்.

ஆரம்ப காலகட்டத்தில் நிறைய தமிழாசிரியர்கள் உருவானார்கள். ஆமாம் அவர்கள் அனைவரும் தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளிகளில் படித்தவர்கள். அதுவும் பெரும்பாலானோர் மலையாளிகளாகவே இருந்தனர். அதற்குக் காரணம் அவர்கள் இங்கு வருவதற்கு முன்னரே கல்வியைப்பற்றி - அதனால் வரும் முன்னேற்றத்தைப் பற்றி - அறிந்தவர்களாகவே இருந்தனர்.

தமிழர்களில் ஒரு சாராருக்குக் கல்வியின் முக்கியத்துவம் அறியவே இல்லை. அவர்கள் தான்  நல்ல குடிகாரர்களாக  இருந்தனர்.இரண்டு மூன்று தலமுறையினருக்குப் பின்னர் தான் கல்வியை அறிந்தவர்களாக  மாறினார்கள். இப்போது யாரையும் குறை சொல்வதறகில்லை.  அனைவரும் கலவி ஏன் தேவை என்பதைப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இப்போது  பிரச்சனை வேறுவித  மாற்றத்திற்கு உள்ளாகிவிட்டது.  அன்று பெற்றோர் கல்வியின் முக்கியத்துவத்தை  புரிந்து கொள்ளவில்லை. இன்றைய பெற்றோர்க்குப்  பொருளாதார பலமில்லை.  ஆனாலும் இயக்கங்கள், அரசாங்கம், தொழிலதிபர்கள் என்று பலவேறு வகைகளில் கல்வி கற்பதற்கான  வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கின்றனர்.

இன்றைய போட்டி நிறைந்த உலகில் கல்வி முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. ஓர் ஏழை கல்வி கற்பதன் மூலம் அவனது குடும்பத்தின்  வாழ்க்கை முறை  முற்றிலுமாக மாற்றியமைக்கப்படுகிறது. ஒரு பணக்காரன் தனது பணத்தைத் தற்காத்துக் கொள்ள கல்வி தேவைப்படுகிறது. அதனால் எப்படிச் சுற்றிப்பார்த்தாலும் கல்வி தேவையே 

அதனால் தான் அவ்வைப்பாட்டி , பிச்சை ஏடுத்தாவது  கல்வியைக் கொடு என்று பெற்றோரைப் பார்த்துச் சொன்னார். நமது ராஜ ராஜ சோழன் தனது காலத்தில் இந்தியா பூராவும்  நிறைய கலவெட்டுகளில்  மக்களின் வாழ்வியலை  தமிழில் எழுதிவிட்டுப் போயிருக்கிறார். இந்தியாவின் சரித்திரத்தை அறிய அவருடைய கல்வெட்டுகளைப் படித்தாலே போதும். அவர் கற்றவர், வல்லவர் என்பதால்தான் அவரது பெயர் இன்னும் நிலைத்து நிற்கிறது.

நாமும் அவரது பரம்பரை தானே! நமக்கு மட்டும் கல்வி ஏறாதா?

                                                                    -  2  -

ராஜ ராஜ சோழன், நான்!

 ராஜ ராஜ  சோழன் நான்!

ஆமாம்! இதனை எப்போதும் ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் அந்த மாமன்னரின் பரம்பையினர்.

ஒரு காலகட்டத்தில் இந்திய நாடே அவர் கையில் இருந்தது. அத்தோடு பாக்கிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான் என்று அந்த நாட்டையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். இந்தப் பக்கம் இந்தோனேசியா, மலேயா தீபகற்பம் என்று அனைத்துப் பகுதிகளிளும் கால்பதித்திருக்கிறார்.

ஆனால் எந்த நாட்டையும் அவர் அடிமைப்படுத்தவில்லை.  அது தான் தமிழர் மாண்பு. அது அவரிடமிருந்தது.

நாம் சோழர் பரம்பரையினர்  என்பதில் நமக்குப் பெருமை. நாம் கோழைகள் அல்ல. வீரப்பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதிலே மகிழ்ச்சியே.

இங்கு நான் சரித்திரம் பேச  வரவில்லை. நாம் எப்படிப்பட்ட பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்கள், எப்படி வாழ வேண்டும், எப்படி நாம் மற்றவர்க்கு முன்னுதாரணமாக இருக்க வேண்டும் என்பதிலே தான் நான் கவனம் செலுத்துகிறேன். 

நம்மிடையே ஏகப்பட்ட பிரச்சனைகள் இருக்கின்றன. அது எப்போதும் உள்ளது தான். ஆனால் அதிலேயே ஆழ்ந்து போக வேண்டிய அவசியமில்லை. அதிலிருந்து விடுபட்டு நம்மாலும் சாதிக்க முடியும் என்கிற  வைராக்கியத்தோடு  மீண்டும் எழுச்சி பெற வேண்டும்.

துணிவு, சக்தி நம்மிடம் இயற்கையாகவே உள்ளது. அது நாம் வீரப்பரம்பரையினர் என்பதைக் குறிக்கிறது. நாம் நாடுகளைப் பிடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. இப்போது அதெல்லாம் தேவை இல்லை.

நாட்டின் பொருளாதாரத்தைப் பிடிப்பது தான் மாபெரும் சக்தியாக இருக்கிறது. நமது பொருளாதாரம் நம் கையில். நம் இனத்தின் பொருளாதாரம் நமது இனத்தின் கையில்.  இந்தக் கோட்பாட்டில் தான் சீனர்கள் பல்லாண்டுகளாக  இயங்கி வருகின்றனர். அதனால் தான் அவர்களை -  சீனர்களை   பொருளாதாரத்தில் மிஞ்ச  ஆளில்லை. அவர்கள் இனத்தவரிடம் தான்  அவர்கள் பொருள்களை வாங்குகிறார்கள். அவர்களுடைய பொருளாதாரம்  அவர்களுக்குள்ளேயே தான் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறது. நம்மாலும் முடியும்.

மறந்து விடாதீர்கள்! நாம் ராஜ ராஜனின் பரம்பரையினர்!