தயக்கத்தை ஒதுக்கித் தள்ளுங்கள்!

 

தயக்கம், பயம் என்று எப்படிச் சொன்னாலும் அதன் தாக்கம் என்பது எல்லாரிடமும் உண்டு.  பெரும்பாலும் அனைவரிடமும் உண்டு.

நாம் பல காரியங்களைச் செய்ய முடியாததற்குக்  காரணம் தயக்கம் தான்.  தயக்கம் உள்ளவர்கள் அனைவற்றிலும்  பின்தள்ளப்படுகிறார்கள்.  தயக்கத்தினால்  நாம் முன்வராத போது மற்றவர்கள் முன்வந்து எளிதாக  கைப்பற்றிவிடுகிறார்கள்!

நமக்கு ஆங்கிலம்  பேசத் தெரிந்தாலும்  "சரியாகப் பேசுகிறோமா! தவறாகப் பேசுகிறோமா! மற்றவர்கள் சிரிப்பார்களா!"  இப்படி பலவாறாகத் தயங்கித்  தயங்கி கடைசியில் பேச முடியாமலேயே தோல்வியைத் தழுவி விடுகிறோம்!! இன்னொருவன் அரைகுறை ஆங்கிலத்தில் பேசி மற்றவர்களை அசத்தி விடுகிறான்! வெற்றியும் பெற்றுவிடுகிறான்.

தேவையெல்லாம் பேச வேண்டும் அவ்வளவு தான். யார் பேசுகிறானோ அவன் வெற்றி பெறுகிறான். பேசத் தயங்கியவன் தோல்வியோடு போகிறான்!

எல்லாவற்றுக்கும் தேவை ஒரு துணிச்சல் தான். துணிச்சல்  உள்ளவன் சாதித்து விடுகிறான்.

ஒரு சீன இளைஞன் புதிதாக வேலைக்கு வந்திருந்தான். அவன் சீன இடைநிலைப்பள்ளியில் படித்தவன்.  வேலைக்குத் தகுதியானவன் தான்.  நாங்கள் பேசுவது பெரும்பாலும் ஆங்கில மொழியில்.  அந்த இளைஞன் ஆங்கில பேசினால் சிரிக்கும்படியாகத் தான் இருக்கும்! அவன் எது பற்றியும் கவலைப்படவில்லை. அவன் பேசுவது தான் ஆங்கிலம்!  'கேட்டா கேள்! இல்லாவிட்டால் போ!' என்பது போல் பேசுவான்! எப்போதும்  ஆங்கில பத்திரிக்கையைக் கையில்  வைத்திருப்பான். ஒரு சில மாதங்களில் தனது பிழைகளைத் திருத்திக் கொண்டு நன்றாகவே பேச ஆரம்பித்து விட்டான்! இந்த இடத்தில் நமது இளைஞர்களை வைத்து பொருத்திப் பார்த்தால் வருத்தம் தான் வரும்!

எத்தனையோ திறமைசாலிகள், வசதி படைத்தவர்கள் யாராக இருந்தாலும் சரி நாலு பேர் முன்னால் அல்லது ஒரு மேடையில் நின்று பேச எத்தனை பேரால் முடியும்? வேர்த்து விறுவிறுத்துப் போகாதா! உலகிலேயே மிகவும் சிரமத்திற்குரிய காரியம் என்றால் அது மேடையில் பேசுவதுதான்!

நம்முள் இப்படி ஒரு தயக்கம் இருந்தால் ஒன்று செய்யலாம். நாலு பேர் முன்னால் பேசுங்கள். வாய்ப்புக் கிடைத்தால் மேடையில் பேசுங்கள். மேடையில் பேசி பழகிவிட்டால் அதற்குப்பின் எங்கு வேண்டுமானாலும் பேசிவிட முடியும். தயக்கம் போய்விடும்.

தயக்கம் நம்மை எல்லாவற்றிலிருந்தும் தள்ளி வைக்கும்! அதிலிருந்து நாம் விடுபட வேண்டும்!

உடனே! உடனே! உடனே!

 

அடுத்த 15-வது பொதுத் தேர்தல் நடைபெற இன்னும் ஓராண்டு இருக்கின்ற வேளையில்  இப்போதே தேர்தலை நடத்த வேண்டும் என்று அம்னோவின் ஒரு தரப்பு பிரதமருக்கு நெருக்குதலை ஏற்படுத்துவது நமக்குச்  சரியென தோன்றவில்லை!

அதிலும்  குறிப்பாக முன்னாள் பிரதமர் நஜிப் ரசாக் இப்போதே, உடனடியாக தேர்தல் நடத்தினால் தான் அம்னோ வெற்றி பெற முடியும் எனக்  கணக்குப் போடுகிறார்! ஏன் இவ்வளவு அவசரத்தை அவர் காட்டுகிறார் என்பது மலேசியர்கள் அனைவருமே அறிவர். 

ஆனால்  தேர்தல் இப்போது நடைபெறுவதற்கு எந்த காரணமும் இல்லையே!  இன்னும் ஓராண்டு கால இடைவெளி இருக்கிறது  என்பதை ஏன்  அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை? நினைத்த நேரத்தில் தேர்தல் வைக்கலாம் என்பதாக அரசியல் சட்டம் சொல்லுகிறதா? காரணம் தேவை அல்லவா?

இவருக்காக சிறைக்கதவுகள் திறந்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பது உண்மை தான். அதற்கு யார் காரணம்? அவர் தானே காரணம்! தன் சார்பு அரசாங்கம் அமைந்தால் வழக்கையே தவிர்த்து விடலாம்  என்பது அவர் போடும் கணக்கு! ஆனால் நினைப்பதெல்லாம் நடப்பதில்லையே!

மேலும் இவர் ஒருவருக்காக - இவரின் ஒருவரின் வழக்குக்காக - பொதுத்தேர்தலை நடத்தச் சொல்லுவது என்ன நியாயம்? கோடி கோடியாக மக்களின் பணத்தைக் கொள்ளையடித்தவர் இவர். அவர் ஏற்படுத்திய நஷ்டத்திலிருந்து இன்னும் நாட்டை மீட்க முடியவில்லை. இப்போது தேர்தலை நடத்தி இன்னும் பல கோடிகளைச் செலவு செய்ய வேண்டுமா  என்கிற கேள்வியும் எழுகிறது.

இப்போது நாடு இருக்கும் நிலையில் தேர்தல் முக்கியம் அல்ல. உலகளவில் நாடுகள்  உணவு பிரச்சனைகளை எதிர்நோக்குகின்றன. நமது நாடும் விதிவிலக்கல்ல.  உணவு பொருள்களின் விலையும் அறுபது விழுக்காடு அதிகரிக்கும் எனவும் கூறப்பட்டு வருகிறது. உணவு பொருள்களை வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்கின்ற நாடுகளில் நமது நாடும் ஒன்று. இதற்கெல்லாம் என்ன தீர்வு என்பது இன்னும் பொதுமக்களுக்குத்  தெளிவாக்கப்படவில்லை. அதற்கான ஆற்றல் நடப்பு அரசாங்கத்திற்கு உண்டா என்பதிலும் தெளிவில்லை!

இப்போது தேர்தலை நடத்தி, பல கோடிகளைச் செலவு செய்து, அப்படி என்ன சாதித்துவிட முடியும்? அடுத்த ஆட்சியை நீங்கள் அமைக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாய் இருக்கிறீர்கள். இப்போதுள்ள நிலவரங்களை உங்கள் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தால் எப்படி சரி செய்வீர்கள் என்பதை பொதுமக்களுக்கு விளக்குங்கள்.

வெறுமனே எந்தவொரு திட்டமும் இல்லாமல் நீங்கள் ஆட்சி அமைக்க வேண்டும்.  அதற்காக 'உடனே! உடனே! உடனே!' தேர்தல் என்று நடப்பு அரசாங்கத்திற்கு  நெருக்குதல் கொடுக்க வேண்டும்!  என்ன இது காட்டுமிராண்டித்தனம்!

ஒன்று புரிகிறது! மக்களை நீங்கள் மக்களாகவே மதிக்கவில்லை என்பது புரிகிறது!

வெற்றியின் ஆரம்பம் தோல்வி!

 

தோல்வி தான் வெற்றியின் முதல்படி என்பதை நாம் நிறையவே கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்; படித்திருக்கிறோம்.

ஆனால் அதைவிட  தோல்வி தான் நீங்கள் செய்த முதல் முயற்சியின் கைமேல் பலன்! அந்த தோல்வி உங்களை முடக்கிப் போட்டு விட்டால்  நீங்கள் தொடர் தோல்வியாளர் என்பதில் போய் முடியும். அடுத்த முயற்சியில் ஈடுபட்டால் உங்கள் பயணம் வெற்றியை நோக்கிய பயணம் என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

முயற்சிகள் தோல்வி அடையலாம். ஆனால் முயற்சிகள் முடங்கி விடக்கூடாது. தொடர் முயற்சிகள் தான் வெற்றியை நோக்கி நகரும் தன்மையுடையது.

முதல் முயற்சியில் வெற்றி பெறுபவர்கள் அரிதிலும் அரிது. பெரும்பாலான வெற்றியாளர்கள் பல முயற்சிகளுக்குப் பின்னர்  தான் வெற்றிக்கனியைத் தொட்டவர்கள். இன்று கோடி கோடியாக குவித்து வைத்திருப்பவர்கள் அனைவருமே தொடர் முயற்சியின் காரணமாக குவித்து வைத்தவர்கள் தாம்.

முதன் முயற்சியிலே வெற்றி என்பதைச் சுட்டிக்காட்ட யாரும் இல்லை. பல தோல்விகளுக்குப் பின்னர் தான் வெற்றி என்பதைச் சுட்டிக்காட்ட ஏகப்பட்ட பேர் இருக்கின்றனர்.

நமது நாட்டைச் சேர்ந்த பத்திரிக்கையாளர் ஆதி குமுணன் பற்றி அறியாதவர்கள் என்றால் மிகச் சிலரே இருப்பர்.  ஆதி அவர்கள் பத்திரிக்கைத் துறையில் ஒரு நிருபராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவர். பின்னர் நன்பர்களோடு சேர்ந்து வானம்பாடி என்னும் வார இதழை ஆரம்பித்தார்.  கடைசியாக நாளிதழ் ஒன்றை சொந்தமாக வெளியிட்டு பெரும் வெற்றி பெற்றார். அவர் இன்று இருந்திருந்தால் மலேசிய தமிழ் நாளிதழ்கள் அனைத்துக்கும் சொந்தக்காரராக  மாறியிருப்பார்! மலேசிய எழுத்துலகின்  ஜாம்பவான் அவர்.

அவர் வெறும் எழுத்தாளர் மட்டும் அல்ல  ஒரு பத்திரிக்கைக்கும் சொந்தக்காரராக - பத்திரிக்கை அதிபராகவும் இருந்தவர். பத்திரிக்கை நடத்தும் கலையை மிகச் சரியாகப் புரிந்து வைத்திருந்தவர். 

மலேசிய பத்திரிக்கை உலகில் - எழுத்துலகில் -  எத்தனையோ பிரபலங்கள் இருந்திருக்கிறார்கள்.  ஆனால் அவரால் மட்டுமே சொந்த நாளிதழை நடத்த முடிந்தது. அங்கு, அந்த உச்சத்திற்குச் செல்ல எத்தனையோ இன்னல்கள், இடர்கள், தடைகள், அதிகார வர்க்கத்தின் தலையீடு என்று அனைத்தையும் கடந்து வந்துதான் அவரால் அந்த உச்சத்தை தொட முடிந்தது.

தோல்விகளோடு அவர் நின்றுவிடவில்லை. மீண்டும் அடுத்து.......மீண்டும் அடுத்து..... என்று தொடர் போராட்டம், தொடர் முயற்சி  தான் அவர் வெற்றிக்குக் காரணம்.

தோல்வி என்பதாக ஒன்றுமில்லை! அது தான் வெற்றியின் ஆரம்பம்!