வர முடியாது பெண்ணே!

 

                                    A girl casually carries her pet lion down the street in Kuwait!

"நீ தூக்கிட்டுப் போனாலும் தூக்காம போனாலும் நா' குதிச்சுகிட்டுத்தான் இருப்பேன்!"

குவைத் நகரில், சபாஹியா வட்டாரத்தில் உள்ள சாலையொன்றில்  நடந்த நிகழ்வு இது. வீட்டின் வளர்ப்புப் பிராணியான இளஞ்சிங்கம் வீட்டிலிருந்து தப்பியோடி சாலையில் இங்கும் அங்கும் அலைந்து கொண்டிருந்தது!

பொது மக்கள் போலிஸாருக்குத் தெரியப்படுத்த,  வீட்டாருக்கும் அப்போது தான் தெரியவர,  அந்த குட்டி சிங்கத்தைத் தேடி ஓடினார் அதன் உரிமையாளரான இளம் பெண்! ஆம்! அதன் உரிமையாளர் அப்பாவும் மகளும் தான்.

பின்னர் என்ன? ஏதோ நாய், பூனைகளைத் தூக்கிக் கொண்டு போவது  போல அந்தப் பெண்  அந்த சிங்கக் குட்டியைத் தூக்கிக் கொண்டு போகிறார்! அந்தக் குட்டியோ வர மாட்டேன் என்று அடம்பிடித்துக் கொண்டு ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணுகிறது! எனினும் கொண்டு போய் விடுகிறார்!

வீடுகளில் வளரும் வளர்ப்புப் பிராணிகளை வளர்க்க நமது நாட்டில் சில நிபந்தனைகள் உண்டு. நினைத்ததெல்லாம் வளர்த்துவிட முடியாது. அது தான் சிறப்பு.  சிங்கம், புலி போன்ற காட்டு விலங்குகள் வளர்ப்பதற்கு ஏற்ற பிராணிகள் அல்ல. அவைகள் குட்டிகளாக இருக்கும் போது நமக்கும் ஒன்றும் தெரியாது, அவைகளுக்கும் ஒன்றும் தெரியாது.  ஆனால் நீண்ட நாட்கள் நாம் அதனை வளர்ப்புப் பிராணியாக வைத்துக் கொண்டிருக்க முடியாது.

எப்படியோ அந்த இளம் பெண் வீரப்பெண்மணியாகி விட்டார்! நமக்கும் அப்படித்தானே தெரிகிறது!

மரங்கள் வேண்டாமோ?

 

    Mmamam

                                                                Malaysian Forest

மலேசியாவில் மரங்களை அழிக்கின்ற வேலை பல ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கிறது நமக்குத் தெரியும்.

அது நல்லது கெட்டதா என்பது பற்றி யாருக்கும் கவலை இல்லை. அது நல்லது இல்லை என்பது அரசாங்கத்திற்குத் தெரியும். ஆனாலும் அது பற்றி அவர்கள் கவலைப்படுவதாக இல்லை.

ஒரு பக்கம் இந்த மரங்கள் மூலம் கொள்ளை இலாபம் அடிக்கும் அரசியல்வாதிகள்! அரசியலிலிருந்து அவர்கள் ஒய்வு பெற்ற பின்னர் இது தான் அவர்களது தொழில். முதலில் அரசியல்வாதிகள் பின்னர் தொழிலதிபர்கள்! பணம் சம்பாதிக்க எளிமையான வழி!

மரங்களை அழிப்பது என்பது மரங்களைக் கொலை செய்வதற்கு ஒப்பாகும். மனிதன் உயிர் வாழ மரங்கள் தேவை. தூய்மையான காற்று மனிதனுக்குத் தேவை என்றால் மரங்கள்  வேண்டும். மரங்கள் மூலம் தான் நமக்கு 'ஆக்ஸ்ஜிஜன்' கிடைக்கிறது. வெறும் தொழிற்சாலை புகையையும்,

கார்கள் வெளியிடும் புகையையும் சுவாசித்துக் கொண்டிருந்தால் நமக்கு நாமே  பகையாளியாக மாறிவிடுவோம்!

ஜொகூர் அரசாங்கம் இந்த உண்மையை உணர்ந்து தான் இப்போது மரங்களை நடும்  நடவடிக்கை எடுத்திருக்கிறது. 2025-ம் ஆண்டுக்குள் சுமார் 40 இலட்சம் மரங்கள், காடுகளை உருவாக்க  வேண்டும் என்னும் இலட்சியத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. ஜொகூர் மாநிலம் மட்டும் தான் இதனைச் செய்ய வேண்டும் என்பதில்லை. எல்லா மாநிலங்களும் இதனைச் செய்யலாம். மக்களின் நல்வாழ்வு பற்றி அரசாங்கத்திற்கு அக்கறை இருக்குமானால் அவர்கள் இதனைச்  செய்து தான் ஆக வேண்டும்.

இப்போது நமது வீடுகளில்  சிறு சிறு மரங்கள் கூட வைக்க முடிவதில்லை. பக்கத்து வீட்டுக்காரன் சண்டைக்கு வருவானோ என்கிற சூழல் உண்டு! ஏதோ கருவேப்பிலைச் செடிகள், முருங்கை மரங்கள், வேப்பிலை மரங்கள் போன்ற சிறு வகை செடிகளை/மரங்களை நட்டு வைப்பது நமக்கு நல்லது. இவைகளும்  ஓரளவு நமக்குப் பிராணவாய்வைக் கொடுக்கின்றன. நமக்கு நல்லதைச் செய்வதைப் போல இன்னும் சிறு சிறு பறவை இனங்களுக்கும் ஓடி ஆடி ஆனந்தமாக  விளையாட  பயனாக அமைகிறது! ஆமாம்! எல்லாவற்றையும் சேர்த்துத் தான் நாம் பார்க்க வேண்டும்.

அரசாங்கம் செய்வது இருக்கட்டும். நமது  வீடுகளில்  என்னன்ன செடி வகைகளோ மர வகைகளோ நட்டு வளர்ப்பதை  நாம் ஊக்குவிக்க வேண்டும். அது நமக்கு நல்ல பயனையும் தரும். குறைந்தபட்சம் நல்ல காற்றை சுவாசிக்கவாவது அது அமையும். 

ஜொகூர் மாநிலம் மட்டுமல்ல எல்லா மாநிலங்களும் அதனைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதே நமது ஆசை!

எதுவும் ஆகாதோ!

 

                                            MACC Chief Commissioner Datuk Sri Azam Baki

எதுவும் ஆகப்போவதில்லை! அப்படித்தான் தோன்றுகிறது!

என்னன்னவோ முயற்சிகள் நடக்கின்றன. எதுவும் நடக்கவில்லை. மலேசிய ஊழல் தடுப்பு ஆணையத்தைத்  தான் சொல்லுகிறேன்.   அதன் தலைமை ஆணையர் அஸாம் பாக்கி மீதான குற்றச்சாட்டு எதுவும் எடுபடவில்லை!

யாராலும் அவரை அசைக்க முடியாத ஒரு பதவியா அது என்பதும் நமக்குத் தெரியவில்லை! அந்த அளவுக்கு அது ஒரு உயர்வான பதவியா? யாருமே அவர் மீது கை வைக்க முடியாத அளவுக்கு அது பெரிய பதவியா?

எல்லாருமே குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்! அவரோ யாருக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் எனக்கில்லை என்பது போல  அவர் பாட்டுக்கு அவர் 'கடமை' யைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்!

என்னடா அரசாங்கம் இது? பொறுப்பற்ற ஒரு மனிதரை பதவியில் வைத்துக் கொண்டு என்னன்னவோ ஆலோசனைகள், அறிவுரைகள் எல்லாம் தாரளமாக அள்ளி அள்ளி விசுகின்றனர். ஆனால் அவரைப் பற்றி பேசப் பயப்படுகின்றனர்! அவர் வகிப்பது பெரிய பதவி. இருக்கட்டுமே!  முன்னாள் பிரதமர் நஜீப்பை சட்டம் விட்டு வைத்ததா? இப்போது நீத்மன்றத்தின் படிகளை ஏறி இறங்கிக் கொண்டிருக்கிறரே!

இதிலே இன்னொரு விசேஷம்.  நமது அறிஞர் பெருமக்கள் எல்லாம் எங்கே போனார்கள்? உலகத்துக்கே பாடம் எடுப்பவர்கள் எங்கே போனார்கள்? எது சரி, எது தவறு  என்று துல்லியமாக துலாக்கோல் வைத்து அறிவுரை கூறுபவர்கள்  ஏன் எந்த கருத்தையும் சொல்லுவதில்லை? ஊழல், இலஞ்சம் என்றாலே எங்கோ போய் ஓடி ஒளிந்து கொள்கிறார்களே! தாங்கள் கற்ற நூல்கள் அனைத்தும் இது பற்றி பேசுவதில்லையோ!  அல்லது தங்களுக்கும் இதில் பங்கு உண்டு என்பதால் வாய் திறப்பதில்லையோ!

நாமே ஒரு முடிவுக்கு வந்து விடலாம். சிறிய மனிதன்  எது ஒரு பிழை  செய்தாலும் அவன் மேல் ஆணையம் பாயும்.      அதுவே பெரிய மனிதன்  செய்தால் அரசியல் ஆணயத்தை அடக்கி வைக்கும்!  ஆணையுமே தவறு செய்தால்  ஆணையம் அதிகாரம் பண்ணும்! 

உண்மையில் நமது நாட்டுக்கு ஊழல் தடுப்பு ஆணையம் தேவையா என்று அரசாங்கம் யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும். ஊழல் இல்லாத நிர்வாகங்கள் இல்லை!  அரசாங்க அலுவலகங்கள் அனைத்திலும் ஊழல்! ஊழலைத் தடுக்கவும் வழி தெரியவில்லை. அப்புறம் எதற்கு ஊழல் ஆணையம்? 

ஊழல் தடுப்பு ஆணையம் ஊழலைப் பற்றி பேசலாம். அது போதும்! மற்றபடி ஊழலை ஒழிப்போம் என்பதெல்லாம் கனவு! எதுவும் ஆகப் போவதில்லை!